Ledenvergadering van De Hollandsche Molen en Diploma-uitreiking

Ondanks dat ik gisteren niet op de molen was, is deze dag toch een echte molendag geweest. Gisteren was namelijk de Ledenvergadering van De Hollandsche Molen en de Diploma-uitreiking van de in 2016 geslaagde molenaars en daar was ik er één van.

Ik heb toch bijna tot de laatste dag getwijfeld of ik niet gewoon het diploma zou laten opsturen, zo’n ledenvergadering waarvan ik dacht dat het erg druk zou worden met molenaars en molenliefhebbers uit het hele land is niet direct iets waarbij ik denk “Jottem, leuk!!!” . Gewoon de molen laten draaien lijkt mij leuker. Aan de andere kant, ik krijg maar één keer de kans om bij mijn eigen diploma-uitreiking te zijn en kan dit dus niet overdoen als ik later spijt krijg niet geweest te zijn en dit diploma is nu eenmaal ook echt de leukste van alle diploma’s die ik ooit gehaald heb. Ik besloot dus uiteindelijk toch naar de ledenvergadering en diploma-uitreiking te gaan.

Een overweging was nog het ochtend programma over te slaan, dit ochtend programma zou merendeel bestaan uit een jaarrede en financiële verslagen. Maar ik besloot als ik dan toch zou gaan ook naar het complete programma te gaan. De andere molenaar van de Wilpermolen en zijn vrouw besloten ook te gaan en met z’n drieën zijn we met de trein gegaan, ook omdat het geheel afgesloten zou worden met een borrel en de locatie de Eenhoorn in Amersfoort tegenover het station lag.

Het ochtendprogramma van de ledenvergadering vond ik interessanter dan ik verwacht had van mezelf, het was geen saaie kost, maar een kijkje achter de schermen hoe De Hollandsche Molen werkt en daar was ik best van onder de indruk. En wat gebeurd er achter de schermen ontzettend veel om de molens te behouden, te restaureren en te onderhouden.

Na dit gedeelte waren er de uitreikingen van de Certificaten van Verdienste en ook daar was ik van onder de indruk. Erg leuk om te zien hoe een aantal mensen al meer dan de helft van hun leven zich inzetten voor het molenbehoud en daar de verhalen achter te horen, wat dat betreft heb ik met de bijna 5 jaar dat ik nu vrijwilliger ben nog een lange weg te gaan, maar dit wordt een lange weg waarvan ik zeker weet dat ik die vol plezier zal volgen want wat een leuke hobby is dat molengebeuren.

Tijdens de molenmarkt in de pauze waren er kraampjes met nieuwe en tweedehands boeken, kaarten en andere molen snuisterijen. Niet dat ik iets van plan was te kopen, ik heb niet direct wensen, maar ik kwam een boek tegen die mijn aandacht trok en ging over molenbouw. Nu ben ik wel vaker op boekenmarkten te vinden en de prijzen van tweedehandsboeken zijn erg leuk meestal om mijn verzameling uit te breiden. Toen ik een prijs verwachtte van toch maximaal 20 euro schrok ik toch wel dat dit tweedehands boek in de 40 euro was en besloot de titel te onthouden voor mocht ik het ooit nog eens tegen komen, maar later thuis bleek dat ik een buitenkans heb laten lopen, dit boek Molenbouw van Anton Sipman bleek op internet te staan voor prijzen van bijna 140 euro en dat tweedehands en ik besefte opeens waarom deze prijzen zo hoog zijn, omdat ik ook de super gedetailleerde tekeningen van Anton Sipman wel ken. Een boek dus om goed in de gaten te houden, want die wil ik nog wel een keer aan mijn verzameling toevoegen.

Het middagprogramma van deze ledenvergadering bestond onder andere uit een presentatie van diverse websites, een debat en de Diploma-uitreiking.

Om bij dat eerste te beginnen, ook daar kwam ik twee sites tegen die erg interessant zijn, namelijk https://molenfonds.nl/ , waar crowdfunding acties op te vinden zijn om geld in te zamelen bij molenprojecten, heel nuttig en het werkt, want je kan precies zien hoeveel geld er al opgehaald is voor een project. Een site die zeker in gedachte gehouden moet worden als je grote reparaties of aanvullingen voor je molen zou willen.

Maar toen was er nog een site die gepresenteerd werd. Eigenlijk was deze site er al, maar nu is die in een nieuw jasje gestoken. Deze site had ik al eens van gehoord, maar had ik nog nooit goed bekeken. Het is een site voor molenonderzoek en te vinden op deze link: http://allemolens.nl/ . Nadat ik op deze site De Wilpermolen waar ik molenaar ben intypte kreeg ik 117 verwijzingen van artikelen, foto’s  en informatie over De Wilpermolen, geweldig, daar staat een boel bij dus wat ik nog niet gezien had! Dit zal denk ik mijn favoriete site gaan worden als ik meer over een bepaalde molen wil weten.

En toen…, het hoogtepunt van deze ledenvergadering, de diploma-uitreiking. In 2016 zijn er 78 molenaars bij gekomen, het waren er zoveel dat we niet tegelijk op het podium pasten en de uitreiking in twee groepen gebeurde. Eerst was de groep aan de beurt die in het voorjaar van 2016 geslaagd waren en daarna was de groep van het najaar waar ook ik bij hoorde aan de beurt. Apart hoor. De dag werd afgesloten met een borrel, de mogelijkheid nog eens over de molenmarkt te lopen en bij te kletsen met collega molenaars en molenliefhebbers en ik begin al steeds meer gezichten te herkennen, zelf op zo’n landelijke dag.

Het op het podium in ontvangst krijgen van het diploma had voor mij niet zo gehoeven, maar van begin tot eind was dit een leuke dag, ik heb geen spijt toch gegaan te zijn. Het diploma die overigens groter was dan verwacht (ik had een boek op A4 formaat meegenomen in mijn rugtas om het diploma ongekreukt mee naar huis te nemen, maar daar paste het niet in) heb ik toch ongekreukt thuis gekregen.

Nu dan na deze ledenvergadering en diploma-uitreiking de mooie taak om als molenaar van een examenmolen anderen op weg te helpen dat zij volgend jaar ook op de ledenvergadering bij hun eigen diploma-uitreiking kunnen zijn, ik heb er zin in en de eerste kennismaking met één van de examenkandidaten vorig weekend was al superleuk verlopen.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties

Een politieagent op bezoek bij Trammetje 26

Als gastouder maak je soms wat mee, maar in de bijna 18 jaar als gastouder viel vandaag toch echt onder uitzonderlijk op meerdere vlakken, van een unieke gebeurtenis tot de waakzame en dienstbare houding van de politieagent die op bezoek kwam.

Wat is er gebeurd…, er is een kindje, ik schat 1,5 tot 2 jaar op een drukke weg gevonden, spelend met een bal, zonder schoentjes, niet gekleed of het de bedoeling was buiten te spelen en geen volwassenen in de buurt die bij dit kindje leken te horen, hierbij laat ik de beschrijving ivm de privacy van het kindje en familie. Een paar oplettende dames vonden het niet kloppen, hebben nog extra goed gekeken of ze iemand zagen en hadden aan voorbijgangers gevraagd of ze dit kindje kende, maar dat bleek niet het geval.

De dames besloten met het kindje naar mij te komen omdat ik zichtbaar van de straat een kinderopvang heb en dit kindje misschien wel kende, maar dat was niet zo, ik heb dit kindje nog nooit eerder gezien, toch in overleg en omdat ik alle voorzieningen  bij de hand heb voor baby’s, dreumesen en peuters besloten we dat dit kindje bij mij zou blijven. Ondertussen heeft één van de dames de politie ingelicht over de situatie en verteld waar het kindje verblijft, mochten de ouders of verzorgers gevonden worden.

Ik besloot dit kindje dat zichtbaar onder de indruk was van zijn avonturen wat af te leiden door wat speeltjes neer te zetten en dan wat te drinken en een boterham te geven omdat ik niet wist hoelang dit kindje dat niet gehad heeft. Dat lukte prima, nog geen vijf minuten later speelde de dreumes er lekker op los en had de helft van het drinken al op. Een gesprek leek er niet in te zitten zoals ik al vermoedde, ik denk dat het kindje er nog iets te jong voor was, maar dit kindje leek me wel redelijk te begrijpen en leek niet verlegen.

Terwijl ik wachtte op de politie was ik me toch wel suf aan het piekeren wat het verhaal achter dit gevonden en voor mij onbekende kindje was, het kindje zelf leek zich er niet druk om te maken, die speelde lekker alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ook toen de politieagent gearriveerd was bleek dit toch wel een zeldzame gebeurtenis, ook hij had zo’n situatie nog nooit mee gemaakt, maar wist prima met de situatie om te gaan en ik moet zeggen dat ik onder de indruk was van de waakzame en dienstbare houding zoals op zijn visitekaartje stond. Voor mij is het geen probleem onverwachts voor baby’s, dreumesen, peuters en grotere kinderen te zorgen als is het voor langere tijd, maar in dit geval komt er veel meer bij kijken dan ik in kon schatten.

De politieagent en ik vonden beiden dat het voor dit kindje beter was mits het kon, bij mij te blijven totdat de “zaak” opgelost was en dat was voor mij ook geen probleem, alleen vroeg ik de agent of ik wel zo met het kindje mijn boodschappen kon halen als ik mijn telefoon bij me had zodat ik bereikbaar was en daar kwam opeens de professionaliteit van de politieagent om de hoek. Het leek hem geen goed idee met dit kindje over de straat te gaan, het kindje zou herkend kunnen worden en we weten niet wat de reden was dat het daar, niet op buitenspelen gekleed was. Het zou om ontvoering kunnen gaan of om een vechtscheiding waar een kindje zonder toestemming meegenomen is. Bij deze mogelijkheden had ik totaal niet stil gestaan en buiten dat mijn gevoel zei dat ik goed voor dit kindje zou zorgen besloot ik het ook te beschermen mocht dat nodig zijn. Ook mocht ik het kindje aan niemand meegeven, zelf niet aan de ouders, de politieagent zou het eerst uitzoeken of het wel echt de ouders zijn en we spraken af dat ik hem gelijk zou bellen als ik wat hoorde of wanneer iemand zou komen om het kindje op te halen.

Net toen de politieagent wilde gaan stond er een mevrouw (zichtbaar van slag) en een meneer voor de deur en voor mij leken zo te zien aan het gezicht van de vrouw de kwartjes op zijn plek te vallen. Dit kindje is waarschijnlijk in een onbewaakt ogenblik gewoon de wereld aan het verkennen geweest, dat doen kleine kinderen nu eenmaal en soms zijn ze dan sneller dan je inschat, het is deze moeder vast niet als enige overkomen. Gevaarlijk is het wel, dit kindje is van een gevaarlijke straat gehaald, spelend met een bal, dezelfde afstand de andere kant op is een riviertje.

Gelukkig waren er oplettende buurtgenoten die dit kindje vonden en zich over dit kindje ontfermde en ik kon het kindje een veilige plek bieden totdat het opgelost was, maar vooral was ik onder de indruk van de politieagent die zo professioneel was elk scenario in gedachte had en dacht aan de veiligheid van dit kleine kindje. Deze politie agent was dus waakzaam en dienstbaar zoals op het visite kaartje stond dat ik kreeg zodat ik hem kon bereiken. Top!

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

De Wilpermolen als Examenmolen

Er is gevraagd of wij de Wilpermolen examenmolen willen laten zijn voor de proefexamens oftewel regionale examens en wel op 22 april 2017. Een best wel bijzondere taak, dit betekend dat er molenaars in opleiding de komende weken stage komen lopen bij de Wilpermolen om de molen goed te leren kennen en te oefenen op hun Molenaars schap.

Voor mij zal dit de eerste keer zijn op een examenmolen waar ik één van de molenaars ben die de examenkandidaten zo veel als kan zal proberen te helpen te slagen voor hun examen en dit keer gelukkig niet meer kandidaat.

Persoonlijk vind ik de Wilpermolen uitermate geschikt om als examenmolen te functioneren, de inrichting laat het ambacht van molenaar door de jaren heen zien, zoals drie periodes van transport voor het graan te beginnen bij het luiwerk, daarna de Jacobsladder of elevator en tot slot de buizen waar het graan doorheen geblazen wordt zo de silo in. Het is een soort reis door de tijd en dat allemaal in één molen aanwezig en nog mooier, allemaal zo aan te sluiten en werkend en dat is denk ik best wel bijzonder. Een stukje industrieel erfgoed behorend bij deze prachtige molen.

Verder zijn er twee koppels stenen, waarvan één door elektrisch aangedreven wordt en een onder aandrijving heeft en een koppel aangedreven door de wind en dus een boven aandrijving heeft.

De Wilpermolen heeft als wiekverbetering stroomlijnneuzen op de wieken en op één roede kleppen in plaats van zeilen. Kleppen zie je wel meer op molens, maar bij de Wilpermolen is de bediening ervan uniek. Tja zo kan ik nog wel even doorgaan, genoeg dus om te laten zien aan molenaars in opleiding om hun kennis uit te breiden doordat het aanwezig is in de molen en dat heeft zoals ik zelf tijdens mijn examenperiode ervaren heb meerwaarde het in het echt te zien.

De Wilpermolen dus als examenmolen, we weten het zelf nog maar net, maar zaterdag kwam er al gelijk een zeer gemotiveerde examenkandidaat kennis maken en de molen bekijken. Deze molenaar in opleiding die normaal gesproken op een houtzaagmolen draait zag een aantal dingen die de Wilpermolen uniek maken voor het eerst, maar begreep na even kijken precies hoe het allemaal zat, superleuk om te zien, bovendien leerzaam om zelf ook weer even alles goed te bekijken en door te nemen, zo blijft mijn kennis bij de hand, het zou toch erg jammer zijn als het wegzakt.

De anderen examenkandidaten heb ik nog niet gezien, maar dat zal de komende weken  goedkomen, wat ik begrepen heb is dat ze met een groepje van drie of vier zijn, dat met twee molenaars en de mogelijkheid de molen extra dagen te openen om te oefenen en leren, moet het denk ik wel goedkomen.

De molenaar in opleiding uit ons eigen team zal er komende weken niet zijn, want ook hij zal in april zijn regionaal examen afleggen en zoals dat gebruikelijk is dat niet op de molen waar je lest en zal dus komende weken op zijn examenmolen stage gaan lopen.

De Wilpermolen dus als examenmolen voor de regionale proefexamens, superleuk, wij hebben er zin in en gaan onze uiterste best doen de kandidaten zo maximaal mogelijk alle kansen te bieden te leren en te oefenen met deze molen en willen dan ook alle kandidaten heel veel succes wensen de komende weken en natuurlijk ook onze eigen molenaar in opleiding die eenzelfde periode nu gaat beginnen op een andere molen.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Molenweekend

Vorig weekend had ik geen molenblog omdat ik een weekendje op Vlieland was en in plaats van elk weekend molens is een weekendje zee, duinen en strand een leuke afwisseling. Afgelopen weekend heb ik het ingehaald en was het niet alleen molendag op zaterdag, maar ook molendag op zondag, een compleet molenweekend dus.

Dit kwam omdat naast de zaterdag die we meestal al draaien er gisteren carnaval gevierd werd in Posterenk waarbij de verzamelplek de Wilpermolen was. Zo’n molen in een buurtschap heeft wel wat, vaak als er wat te doen is verzamelen alle aanwezigen zich bij de molen, er is dan ook een supergezellige sfeer met alle buurtgenoten en wij als molenaars hebben het geluk dan de molen te laten draaien, dat is toch net wat feestelijker dan een niet draaiende molen. De Wilpermolen heeft duidelijk naast de functie molen ook een sociale functie.

Maar toch even terug naar de zaterdag van dit molenweekend, deze begon namelijk met de constatering van lichte stormschade van afgelopen donderdag. Woensdagavond waren we naar de molen gegaan omdat er donderdag storm verwacht werd en de Wilpermolen stond nog met het gevlucht naar het oosten, erg gevaarlijk met de weersvoorspellingen van donderdag, de wind zou dan van achteren tegen de molen komen iets dat je als molenaar niet wilt met de voorspelde windkracht. We hebben daarom woensdagavond de molen goed op de wind gezet en nog eens goed gecontroleerd  of alles in orde was en alles goed vast zat.

Toch deze controles hebben niet kunnen voorkomen  dat één van de stormluiken in de kap eruit gewaaid is, maar gelukkig hing het luik aan een touw waarmee we het extra gezekerd hadden en gelukkig maar, hadden we dit niet gedaan had dit luik behoorlijke schade kunnen veroorzaken. Lichte krassen op het aangezicht van de kap en een gaatje geslagen door een bout van het luik was nu het enige, gelukkig viel het dus mee. Ook was er een roosterluik van de kap half omhoog gewaaid, maar dit heeft verder niets beschadigd, deze staat al op het lijstje om beter vast te gaan zetten al is het voor de vogels die ze ook al zijn ze best zwaar toch nog oplichten om in de kap te gaan broeden, maar ook voor als het stormt.

Nadat de boel weer in orde was op deze zaterdag van dit molenweekend kon de molen draaien. Er stond genoeg wind en ik besloot zonder zeilen te draaien en alleen met de Ten Havekleppen te draaien, op elke wiek zitten van Busselneuzen die al genoeg wind vangen en dit ging lekker. Ik ben geen racemonster met de molen, hoef geen trein te halen met de omwentelingen en was tevreden met een gangetje van toch wel merendeel net over de 60 enden per minuut, de kleppen gingen af en toe lichtjes open, maar meer dan dat ook niet.

De andere molenaar kwam iets later ook en ook nog een molenaars leerling uit Duitsland. En ook zij vonden het gangetje waar de molen lekker op doordraaide prima. Aan het eind van deze dag toen we de teller opnamen bleek dat we toch nog zo’n 6300 omwentelingen gedraaid hadden en daar waren we best tevreden mee.

Maar dan de zondag van het molenweekend. Er zullen  verwacht ik niet veel molens zijn waarvan de stelling over de weg hangt en waar de molen als verzamelpunt voor de carnaval is, maar in Posterenk is dat wel het geval. De optocht gaat door de straat wat voor een jaarlijks spektakel bij de molen zorgt. Ik hou absoluut niet van carnaval, maar de creativiteit tijdens een optocht vind ik toch altijd erg leuk om te zien. Net zoals ik het altijd spannend vind of de wagens onder de stelling door passen.

Ook dit jaar waren de meer dan 70 wagens van de optocht weer geweldig goed gelukt en blijkbaar weten de makers van de wagens de hoogte van de stelling goed in te schatten, want zelfs wagens die hoger waren bezaten systemen waarmee ze de wagen bij de molen konden verlagen of zo konden draaien dat het net langs de stelling afging. Geweldig leuk om te zien.

Naast dit hadden we ook nog bezoek van andere molenaars waarvan er twee de molen nog niet eerder bekeken hadden van binnen en wat ik al wist kwamen ook zij tot de conclusie dat de Wilpermolen een mooie molen was met ook unieke onderdelen die niet overal te zien zijn. Het blijft leuk de molen te laten zien aan bezoek en mede-molenaars en zeker wanneer het een molen is met unieke onderdelen. De carnaval in en rondom de molen met de optocht erbij is dan een extra leuke beleving, we hebben ons de hele dag door dan ook prima vermaakt.

Een geslaagd molenweekend dus en voor de liefhebbers, de foto’s zijn te zien op de site “Molenaars van de Wilpermolen”: http://www.molenaarsvandewilpermolen.nl/433758611

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Baby Cocoon

In de avonduren of als de kinderen in de opvang lief aan het spelen zijn vind ik het heerlijk te loom breien. Deze hobby in combinatie met de kinderopvang waar ik in praktijk regelmatig zie dat jonge baby’s vaak baat hebben bij baker-slaapzakjes en het hen een gevoel van geborgenheid geeft bracht me op het idee van deze hobby te combineren met het idee van baker-slaapzakjes. Na wat speurwerk op internet vond ik het idee van gebreide Baby Cocoon en besloot deze zelf ook te gaan loombreien.

Deze Baby Cocoon is losjes gebreid en geven de baby de ruimte om toch ook te kunnen bewegen maar wel de geborgenheid van een cocoon. Bovendien zijn ze schattig om te zien of om te gebruiken voor baby-fotoshoots.

Een Baby Cocoon is gebaseerd op het idee van inbakeren, iets dat eigenlijk al een oeroude traditie is. Vroeger werd het inbakeren toegepast om zo te voorkomen dat kinderen scheef zouden groeien of een navelbreuk zouden oplopen. Ook dacht men vroeger, dan heb ik het over het einde van de achttiende eeuw, dat men zo kneuzingen zou kunnen genezen die ontstaan zouden zijn bij de geboorte.

Tegenwoordig is het inbakeren weer een behoorlijke tijd populair aan het worden maar dan om andere redenen. Inbakeren wordt toegepast bij huilbaby’s en baby’s die moeilijk slapen. Het geeft de baby een geborgen gevoel en rust waardoor het verschil per direct merkbaar is. Iets dat ik zelf als gastouder al vaak heb kunnen waarnemen.

Er zijn dan ook veel variaties op het inbakeren gekomen zoals  de Puckababy, de Woombie en de Ergococoon. Daarnaast heb je ook bakerzakken, dit is niet een echt inbakerproduct maar een slaapzak zonder armsgaten waarbij de armpjes van de baby in het slaapzakje zijn om zo het maaien met de armpjes te voorkomen.

De gebreide Baby Cocoon zit er een beetje tussen in. De armpjes kunnen in de zak, maar je kan er ook voor kiezen de Baby Cocoon tot onder de armpjes van de baby te doen waardoor de armpjes vrij zijn. Dit laatste is zowiezo aan te raden voor baby’s die beginnen met omdraaien. Net als bij inbakeren is ook bij het gebruik van de gebreide Baby Cocoon het advies de armpjes vrij te houden vanaf 4 maanden of zelfs eerder als je baby al eerder probeert om te rollen. Uiteraard is het advies altijd wanneer je baby onrustig is advies te vragen bij het consultatiebureau of arts omdat onrust ook medische redenen kan hebben. Daarnaast is het zo dat hoewel veel baby’s baat hebben bij inbakeren of baker-slaapzakjes en het gebruik ervan aan te raden is er ook medische redenen kunnen zijn deze niet te gebruiken, bij het consultatiebureau of een arts kan dat beoordelen.

Een leuke bijkomstigheid van deze hand gebreide Baby Cocoon is dat ze ook super schattig zijn en erg leuk om te gebruiken bij baby-fotoshoots. Een aantal voorbeelden staan al op mijn site van mijn kinderopvang en zijn te zien op deze link: http://www.trammetje26.nl/423635349

Buiten deze voorbeelden zullen er de komende tijd meer foto’s van voorbeelden op de site bij te komen staan, dus kom gerust nog eens terug op site waar ze staan. Ook kunnen ze naar eigen idee gebreid worden, je kunt denken aan kleur en model. Informeer gerust naar de mogelijkheden via mijn e-mailadres: nvotterloo@gmail.com.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

Vangtouw

Bij de Wilpermolen hadden we geen vangtouw maar een vangketting en vanaf het begin  hoopte ik dat deze vervangen werd door een vangtouw omdat een vangtouw veel prettiger vastpakt, ik ben van mening dat je ook meer grip hebt met een vangtouw. Zeker bij de Wilpermolen waar ook nog eens behoorlijk zware gewichten in de bak op de vangbalk liggen om het gevlucht beter te laten afremmen was het voor mij lastig de vang zo te bedienen. Ik haalde dan als ik draaide de gewichten altijd uit de bak en ben ook nog steeds van mening dat die onnodig zijn omdat de Wilpermolen op één van de roedes kleppen heeft die het gevlucht laten afremmen als deze te snel gaat draaien. Het is een niet perse noodzakelijk iets in mijn ogen maar wel een extra beveiliging. Persoonlijk heb ik nog nooit mee gemaakt dat ik de molen niet stil kreeg op de manier waarop dat hoort, maar van mijn collega ken ik die verhalen wel. Toch met ketting is het gevaar van niet kunnen vangen (remmen) doordat de ketting pijn doet aan mijn handen en te weinig grip geeft met gewichten in de bak van de vangbalk groter dan vangen zonder die gewichten en doordat de gewichten uit de bak zijn de bediening voor mij mogelijk is.

Toch hoopte ik al die tijd dat de ketting eens vervangen werd door een touw, de andere molenaar is toch blijkbaar een stuk sterker dan ik en zo gewend aan de ketting dat er eerder geen noodzaak was. Maar voor het bedieningsgemak en toch ook het aanzicht dat een touw mooier staat vond de molenaar het geen probleem de ketting te vervangen.

Toen ik afgelopen week bij de molenmaker op bezoek was en een vangtouw zag hangen in de werkplaats daar stelde de molenmaker voor het touw mee te nemen en te overleggen met het team van de Wilpermolen. Gisteren had ik dat touw dus meegenomen en met elkaar waren we het eens dat buiten dat het touw mooier staat het bedieningsgemak er ook op vooruit zou gaan en hebben we de ketting vervangen door het vangtouw.

Dat staat toch wel mooi dit touw maar het vangen van het gevlucht voelt heel anders en dat had ik toch eigenlijk niet verwacht, het enige dat ik verwacht had was meer grip en een prettigere grip, maar wat bleek, het rukje dat we geven om de vangbalk van de haak te krijgen is nu nog korter of voelt toch op z’n minst korter. Na wat uitproberen met het vangen van het gevlucht en het vastknopen aan de schoren bij de staart van de molen wat niet meer hetzelfde kan als met de ketting die we hadden, is het buiten een fraaier zicht toch prettiger werken met dit touw. Sterker nog, het gaat zoveel makkelijker dat ik in de kap toch de gewichten weer in de bak gelegd heb om te kijken of het vangen dan ook nog te doen was en dat was het.

Geen gezeul dus meer met de gewichten, die kunnen nu mooi in de bak op de vangbalk blijven als extra beveiliging bij het vangen. Een mooier aanzicht en meer bedieningsgemak heeft dit vangtouw opgeleverd. Nu dus aankomende week terug naar de molenmaker om te vertellen dat we het vangtouw houden. Een win, win, winsituatie dus heeft dit vangtouw opgeleverd.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Op bezoek bij de molenmaker

Afgelopen woensdag is het gevlucht van de torenmolen in Zeddam door de molenmaker eraf gehaald las ik op facebook en naar hun werkplaats gebracht en laat ik hemelsbreed nog geen kilometer bij de werkplaats van deze molenmaker vandaan wonen. Een goede reden dus voor mij om er eens een bezoekje te brengen, iets dat al een tijdje op de planning stond bij mij maar er nog steeds niet van gekomen was.

Ik weet niet precies wat ik verwacht had, in ieder geval verwachtte ik het gevlucht uit Zeddam er aan te treffen en wellicht ook hoe molenonderdelen gerepareerd en gemaakt worden en dat eerste was ook het geval, een stuk van een roede stak al bij aankomst gedeeltelijk uit de werkplaats, dat moest er wel een zijn van de torenmolen en inderdaad.

Het tweede was ook het geval maar toch eenmaal binnen zag ik zoveel dat ik eigenlijk niet meer wist waar ik kijken moest. Onderdelen die ik herkende als bovenwielen, assen, bonkelaars, mallen, enz…. Als ik zoveel tegelijk zie lijk ik geen keuze te kunnen maken wat goed te gaan bekijken dus ik liep door naar achter in de loods waar een molenmaker bezig was met wel iets heel aparts, een constructie van een molenkap maar dan compleet van staal! Dit is wel heel apart, zelfs de voeghouten en roosterhouten waren van staal, wellicht heten die nu ook geen voeghouten en roosterhouten meer maar voegstaal en roosterstaal. Ook al is elke molen uniek, ik betwijfel of er een tweede kap van staal is.

Ik denk dat het wel heel bijzonder moet zijn om molenmaker te wezen, er is geen standaard werk, alles is uniek, wordt voor desbetreffende molen op maat gemaakt en bedacht, buiten vakmensen zijn deze molenmakers dus ook erg creatief en beschikken over kennis als het gaat om zowel houten constructies als metalen onderdelen en constructies. De molenmaker bleek het helemaal niet vervelend te vinden dat ik stoorde bij de werkzaamheden, ze zijn wel gewend dat er vaker molenaars komen kijken naar hun werk.

Wellicht door mijn nieuwsgierigheid en vragen werd ik doorverwezen naar de bedrijfsleider die me vertelde over het bedrijf, het samengaan met een andere molenmaker, diverse molens waar ze onderdelen voor maken en waar ze reparaties voor doen. Ook liet hij me bouwtekeningen zien van molens. In een soort van magazijn waren kratten vol oude onderdelen voor hergebruik zoals smeedijzeren nagels, krammen, enz…, maar ook kratten vol alvast op voorraad gemaakte onderdelen. Bereninteressant allemaal, het is het molengebeuren vanuit een andere hoek bekeken dan als vrijwillig molenaar. Waarschijnlijk komt het doordat ik het draaien op een molen nu wel een heel eind doorheb dat ik steeds nieuwsgieriger wordt naar de technische kant en het weer. Dat technische gedeelte snap ik prima maar het ontbreekt mij aan praktijk ervaring en dat maakt voor mij het complete molengebeuren alleen maar nog leuker dan het al is. Vriendlief heeft me dan ook beloofd dat als er technische klussen hier in huis zijn aan hij me wel het één en ander in praktijk wil uitleggen en leren.

De insteek van een vrijwillig molenaar is al heel anders dan die van een beroeps molenaar die bijvoorbeeld echt niet zomaar zal draaien voor de prins (dat is draaien zonder dat de molen het werk doet waarvoor die bedoeld is zoals malen, zagen, olie slaan, enz…). Een molenmaker is vaak geen molenaar maar weet wel alles over de technische kant van een molen. Zo te horen over al die diverse invalshoeken geeft een completer beeld dan alleen vanuit een molenhobby en sterker nog het beïnvloed mijn kijk op het complete molen gebeuren.

Waar een hobbymatige molenaar vaak zal vinden dat een molen zo ouderwets en in oorsprong zo origineel mogelijk zou moeten zijn, zal een beroepsmolenaar wellicht de verbeteringen door de loop van jaren toejuichen. Een molenmaker zal vooral naar het onderhoud en de technische werking kijken.

Ik kreeg de indruk dat de molenmaker het minstens zo leuk vond te vertellen over zijn vak en omgedraaid ook vragen te stellen over het molenaarsgebeuren, met gevolg dat ik er veel langer gebleven ben dan gepland. Dit eerste bezoek was er echt teveel om te zien en te horen, maar ik heb geluk, ik mag langskomen wanneer ik wil en mochten we eens iets nodig hebben voor de molen mag ik kijken of ze het hebben, dat is wel heel handig en leuk. Ik ga zeker deze molenmaker blijven volgen en als ik op hun facebook lees over projecten waar ze mee bezig zijn is het nog geen vijf minuten en ik ben er om het live te zien en te horen hoe of wat de plannen zijn.

Dit bezoek was wel erg interessant, ik heb dus mooi geluk zo dichtbij een molenmaker te wonen, ik ga er zeker vaker op bezoek en ben onder de indruk van de vakmanschap die zo divers is bij een molenmaker.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Molen De Vink maar dan nu anders

Molen De Vink is een molen waar ik al een paar keer eerder geweest ben omdat de molenaar van deze molen me geholpen heeft het molen-examen te halen.

De vorige keren waren het al bijzondere dagen waar ik veel van geleerd heb en die ook superleuk waren, maar ook pittig door de examenmomenten die we daar oefenden en die toch de nodige druk en stress opleverde. Dit keer was het anders, dit keer hoefde er geen doel behaald te worden, dit keer was het gewoon als molenaars onder elkaar samen met je hobby bezig zijn en hoe relaxed is dat…

Net als elke molen zaterdag had ik er dan ook veel zin in om naar deze molen te gaan, dat buurten bij andere molens wat ik begonnen ben om meer kennis op te steken van diverse molens en molenaars omdat er een examen gehaald moest worden, bleek voor mij leuker dan verwacht en ga ik erin houden omdat ik ervan overtuigd ben dat het goed en leuk is om bij te blijven leren en ervaringen delen je een meer ervaren molenaar maken. Maar eerst dus nu terug naar de molenaars en molens die zo bijgedragen hebben dat examen te halen. Dit keer dus bij molen De Vink.

Onderweg naar molen De Vink bedacht ik me dat ik vorige keren helemaal geen foto’s gemaakt had van deze molen behalve dan van de buitenkant en dat terwijl ik meestal alles fotografeer dat me opvalt aan en in molens. Gek, dat is erg niet-Natasja-achtig. Dit keer nam ik me voor dat alsnog te doen, want er zijn toch wat dingen aan deze molen die ik erg bijzonder vind, zoals de hel, een soort kruipkelderachtige ruimte met een luikje in de vloer vanwaar je een erg belangrijk smeerpunt kan smeren met een mengsel van groene zeep en grafiet waar je een stok doorhaalt en daarmee dat punt waar de complete kast met al het gewicht erin draait. En ja hoor toen ik daarheen ging om foto’s te maken en de geur van groene zeep met grafiet rook wist ik opeens nog hoe bijzonder ik deze ruimte vond die ik totaal niet in een molen verwacht had de eerste keer dat ik bij molen De Vink was.

Of toen een vorige keer de molenaar vroeg tijdens zo’n examen-oefen moment naar mogelijkheden wat je kan doen als de vangblokken aanlopen en ik het standaard antwoord uit het boek gaf over een onderdeel waar je een dun latje in of uit kan halen en waarvan ik zeker dacht te weten dat het goed was omdat dit antwoord uit het lesmateriaal kwam en op dat moment niet op de hoogte was dat er blijkbaar uitzonderingen waren. Niet dus, de molenaar reageerde niet en keek alleen maar naar de richting waar dat onderdeel normaal gesproken zit maar dat bij deze molen dus gewoon ontbrak en vervangen was door een verstelbaar kettinkje, iets dat ik tot op de dag van vandaag nog nooit bij een molen gezien heb maar wel bij meerdere molens blijkt te bestaan. Die moest dus ook zeker op de foto.

Dit keer zag ik weer dingen bij deze molen die me de vorige keren ontgaan waren. Normaal gesproken ligt de hals van de as waar de wieken aanzitten in een soort van kom van steen, bij deze molen is dat van hout, ook dit heb ik nog niet eerder gezien. Zo blijf je dingen zien die je nog niet eerder opgevallen zijn, dat heb ik zelfs nog na een paar jaar bij ons op de Wilpermolen. Bij molen De Vink geldt dat ook voor de molenaar die nog niet de datum in de standerd gezien had die toch ouder is dan de datum die op de kast van de molen staat. De datum stond dan ook aan een kant gegraveerd die niet opvalt en je moet goed kijken om het te zien. Erg leuk is dat, zo gaan molens nooit vervelen.

We hadden het nog even over dat verschil gehad tussen leerling molenaar zijn en molenaar zijn en daar zit toch echt verschil in voor mij. Het is veel leuker wanneer je doel dat diploma halen bereikt is en je jezelf vooral kan richten op de molen en zonder druk je molenkennis kan aanvullen, dan ben je bezig met molens zonder druk daarachter van een examen, zonder die druk leert veel prettiger. Als molenaar voel je wel veel meer de verantwoording, was het eerst het pakkie aan van de molenaar nu is het ook mijn pakkie aan en ben ik net zo verantwoordelijk, niet erg, maar het maakt wel dat je veel kritischer bent als het gaat om bijvoorbeeld verantwoord draaien met een molen en veiligheid voor jezelf, bezoek, de molen en de omgeving van de molen. Toch ondanks die verantwoording is dat veel minder druk dan zo’n examen halen zoals ik het ervaar. En ook molens bezoeken zoals deze dag zijn dan ook veel leuker dan eerder.

Ik wist niet dat het nog leuker kon zijn dan de vorige keren bij molen De Vink, omdat ik er toen zoveel geleerd had en het daar erg bijzonder en leuk vond, maar gisteren was zelfs nog leuker zonder die examen oefenmomenten. Een prachtige molen en erg aardige molenaars, ik ga er gewoon zo af en toe eens buurten heb ik me voorgenomen.

Weer een geslaagde molendag erbij voor in mijn eigen molen geschiedenisboek en nu met foto’s om nog eens terug te kijken. Voor de liefhebber ze zijn op volgende link de zien.

https://myalbum.com/album/fgQoS0gGI45F

 

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Eerste hulp aan kinderen

Als gediplomeerd en geregistreerd gastouder moet je in bezit zijn van een geldig Eerste hulp aan kinderen certificaat. Deze heb ik uiteraard maar om een geldig te houden is er een jaarlijkse herhalingsavond.

Gisterenavond was het weer zo ver dat die gegeven werd en ondanks dat ik meestal niet zo’n zin heb in de avond de deur uit te gaan ben ik altijd erg blij als ik deze avond weer gehad heb. Het is nu eenmaal prettig de kennis van Eerste hulp aan kinderen weer even op te halen en het te oefenen in praktijk, zeker omdat bij Eerste hulp aan kinderen er toch het één en ander wat anders werkt dan bij eerste hulp aan volwassenen, iets dat te maken heeft met dat kinderen in diverse leeftijden ook een verschillende anatomie hebben. Bij de cursus waren dus poppen met de anatomie van baby’s en poppen als kleuters aanwezig om te oefenen.

Je hoopt het in praktijk nooit nodig te hebben, ik zou er niet aan moeten denken dat een kindje gereanimeerd moet worden, maar als het nodig is en ik zou niet weten wat ik doen moet is helemaal verschrikkelijk, het voelt dus prettig die jaarlijkse opfrissing en bespreking, dan kan je in ieder geval handelen en voorkomen dat iets misschien fataal afloopt.

De groep was kleiner dan ik gewend ben van eerdere herhalingscursussen en dat vond ik wel zo prettig en de dame die de herhalingscursus gaf was ook erg duidelijk. Het meeste was mij wel bekend, ik ben tenslotte al meer dan 17 jaar gastouder en had voor die tijd ook al een gewone EHBO cursus gevolgd en vanaf het moment dat ik gastouder ben die aangevuld met Eerste hulp aan kinderen. Toch zijn er jaarlijks veranderingen of toevoegingen door nieuwe of vernieuwde inzichten.

Wat ik voor het eerst meemaakte is dat er ook een jonge ouder in de groep zat, iets dat ik heel verstandig vind, het zal je maar gebeuren dat er iets met je kindje is en je weet niet wat je moet doen. Zelf had ik dus het geluk door mijn beroep dat ik die Eerste hulp aan kinderen al gedaan had en ik heb het met één van mijn kinderen  toen hij peuter was nadat hij een gevonden 50 cent muntstukje in zijn mond gestopt had ook al een keer toe moeten passen. Wat was ik blij dat ik wist wat ik moest doen op dat moment, door de herhalingslessen ging het handelen toen als in een reflex en was het goed afgelopen. Deze cursus kan ik dan ook elke ouder aanraden, niks is erger als er iets gebeurd en je weet niet wat je doen moet en wat is nu één avond per jaar als je er levens misschien mee kan redden.

Het Oranje Kruis is in december 2016 ook met een nieuwe handleiding gekomen voor Eerste hulp aan kinderen volgens de laatste inzichten en omdat de handleidingen die ik had nogal verouderd waren heb ik deze dus maar gelijk aangeschaft voor in de kinderopvang hier, zo kan ik ook zo af en toe tussendoor even mijn kennis up to date houden.

Eigenlijk best gek dat je op school van alles leert, zelfs theorieën waarvan verondersteld wordt dat ze zo zijn maar die bij nieuwe inzichten zomaar anders blijken te zijn of zaken die misschien interessant zijn maar niet van levensbelang, zoals ik het zie zou Eerste hulp een nuttig vak zijn voor iedereen en wellicht zelfs op scholen al.

Een nuttige avond was het dus en mijn certificaat is weer voor twee jaar geldig, volgend jaar ben ik weer van de partij bij de herhalingsavond. Blij als gastouder en ouder met deze mogelijkheid.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

De handel voor de bediening van de Ten Have kleppen

Deze molenzaterdag stond het vervangen van de handel van de Ten Have kleppen op het programma, een klusje waar ik veel zin in had omdat ik ook meer praktische technische ervaring wil opdoen. Deze handel is de bediening om de kleppen van de wieken te openen en moet goed werken omdat je door als het gevlucht te hard gaat draaien en je aan deze handel trekt de kleppen van de wieken open gaan en deze de wind doorlaten in plaats van te vangen. Bovendien treed er een remmende werking op door de open stand van de kleppen. Dat de bediening van deze kleppen goed in orde is, is dus belangrijk mocht de molen door de wind op hol slaan, maar ook om te voorkomen dat het gevlucht wind vangt wanneer we er niet zijn en het bijvoorbeeld zou gaan stormen. Een molen die kleppen heeft zoals de Wilpermolen zal je altijd zien met de kleppen open als de molenaar er niet is en met opgerolde zeilen zodat de wind door het gevlucht heen kan waaien in plaats van de wind te vangen.

Ondanks dat ik vaak best ideeën heb hoe je een technische klus zou moeten aanpakken en denk over technisch inzicht te beschikken ben ik altijd geneigd de uitvoering aan collega’s met meer praktische ervaring dan ik over te laten, maar zo zal ik ook nooit de praktijk ervaring van het sleutelen aan de molen opdoen. Ik had dus besloten zelf actief mee te gaan sleutelen aan het vervangen van deze handel. En wat bleek, ook hier was de praktijk weer een eitje en zelf mee sleutelen geeft een veel grotere kick dan toekijken hoe anderen het doen. Het deed me een beetje aan vroeger denken toen ik er totaal niet bij stil stond dat een ander iets beter zou kunnen en gewoon mijn fiets als achtjarige tot en met de kogeltjes uit de kogellagers uit elkaar haalde, schoonmaakte, opnieuw invette en de fiets weer in elkaar sleutelde, de ketting afstelde en dan vreselijk veel schik had als die daarna beter fietste dan daarvoor. Het is een kwestie van gewoon doen.

Na gisteren is dat gevoel denk ik weer een heel eind terug, het begon al met het versteken van de vang nu een jaar geleden op de Buitenmolen in Zevenaar, een klus die ik niet dacht te durven en onder aanmoediging van de molenaar daar toch gewoon gedaan heb en een tijd later met zeilen ophangen op diezelfde molen. Gisteren dus met die handel die de kleppen bedient is dat gevoel gewoon merendeel terug, ik kan best sleutelen en ga dat ook gewoon doen als het nodig is. Sterker nog, dat sleutelen is erg leuk en belangrijk, alles moet gewoon goed werken op zo’n molen, het blijft een machine die in orde moet zijn, voor je eigen veiligheid, de veiligheid van bezoekers en omwonenden en tot behoud van de molen zelf.

De nieuwe handel zit er dus op maar er was een probleem, te weinig wind om te testen of die nu ook goed werkt. Het gevlucht heeft toch een redelijke vaart nodig om de kleppen te kunnen bedienen, het grootste nadeel van dit Ten Have systeem met een zwichtring en die wind was er gisteren niet voldoende. Toch twijfel ik niet eraan dat de handel zijn werk weer goed kan doen. Misschien dat de afstelling van de staalkabel die aan de handel verbonden is even opnieuw ingesteld moet worden, maar dat stelt niet veel voor. Deze staalkabel gaat via de staart van de molen boven de kap in om vervolgens door de kap weer aan de voorkant van de molen te verlaten om daar de zwichtring te laten werken die de kleppen open zet. Dat zal dus aankomende zaterdag blijken mocht er dan wel voldoende wind zijn, ik ben benieuwd. Zelf zal ik daar zoals het eruit ziet niet bij zijn omdat ik plannen heb volgende week weer naar molen De Vink in Herveld te gaan. Afgelopen jaar is gebleken dat het goed is ook naar andere molens te gaan, je leert er veel van en zo af en toe ben ik van plan dat te blijven doen dat buurten bij andere molens.

Gisteren waren we al vlot klaar met het vervangen van de handel en nu er te weinig wind was om deze te testen kwam de andere molenaar op het idee met z’n drieën naar De Bronkhorster Molen te gaan, een ronde stenen korenmolen uit 1844 die op een belt gebouwd is. Een mooie molen waar ze malen voor de verkoop en een mooi ingerichte zolder hebben voor de verkoop en waar voor bezoekers ook het nodige te zien valt over deze molen maar ook over andere molentypes. Hier hebben ze een groot team molenaars, een leuke club en we zijn er dan ook gebleven totdat het weer tijd was om te gaan. Overigens een molen die het bezoeken waard is al is het naast de molen om de omgeving, leuk ook om te combineren met het bezoeken van het stadje Bronkhorst dat ooit ontstaan is als een boerennederzetting en waar het net is alsof je terecht gekomen bent in een schilderij van vroegere schilders. Een stadje waarvan je denkt in eerste instantie dat het een oud klein dorpje is met vele monumentale boerderijen maar die toch echt stadsrechten heeft en waarvan de discussie ontstaan is of dit de kleinste stad van Nederland is.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen