De kaapstander op molen De Engel

20160828KaapstanderExaminatoren stellen graag vragen over dingen die ze zien op de examenmolen naast de standaard examenvragen. In het geval van molen De Engel is het dus echt wel interessant om de zolder waar oude molenmakerswerktuigen en mallen zijn eens nog beter te bekijken. Dat had ik al gedaan met de molenaars van molen De Engel waar we toen vooral de mallen, machines om te malen en een zakkenklopper bekeken hebben. Nu ben ik niet zo’n museumliefhebber, maar door de uitleg van deze molenaars en het besef dat deze werktuigen geen namaak zijn maar echt gebruikt waren en wellicht toch ook wel mijn molengekte vond ik elke info hierover super interessant. Gisteren echter toen ik nogmaals op deze zolder was viel de aandacht op een ander werktuig, een kaapstander. Deze kaapstander is een werktuig geweest die we gisteren nog eens extra onder de loep genomen hebben.

Deze molendag was de molenaar van molen De Vink uit Herveld naar Varsseveld gekomen om mij te helpen bij de voorbereidingen op het examen en ondanks dat ik van alle molenaars leer, is de methode die deze molenaar gebruikt om te helpen anders. Pittiger, maar elke keer tot nu toe is het niet alleen kennis die in mijn hoofd komt zoals door de boeken en ervaringen op molens, maar is het vooral het stukje inzicht en het zo landen van info dat ik het veel makkelijker kan verwoorden daarna, iets dat juist mijn zwakke punt is op examens. Deze methode kom ik niet graag tegen op een examen dan zak ik zeker, maar als voorbereiding is die perfect. Deze molendag kan ik niet zakken maar door het net zolang worstelen de kennis tot een echt inzicht te maken en het daarna ook nog eens te kunnen uitleggen, zorgt het er wel voor dat ik daarna voor het betreffende onderdeel ik de vragen erover aandurf.

De kaapstander was zo’n onderwerp. Het is een werktuig (zie foto bij blog) waarmee de molenmakers vroeger zware balken en assen naar boven takelden. De constructie en werking was me globaal duidelijk, maar vandaag gingen we verder over de katrollen en krachtenverdeling net zolang totdat deze kaapstander niet alleen meer op deze zolder stond als museumstuk maar ik het geheel voor me zag, in gebruik door molenmakers in vroegere tijden. Ik zag het zo voor me hoe deze kaapstander werkte, toch wel handig een beelddenker te zijn. Ook zag ik het zo voor me hoe het zat als op de kaapstander veel touw zat dat er weinig touw tussen de katrollen zat en omgekeerd doordat we niet alleen gekeken hadden maar ook de touwen erdoor lieten rollen. Dit is zo leuk, al zou je denken alles van molens te weten, wat volgens mij onmogelijk is dan zijn dit van die onderwerpen waar je je kennis nog verder mee kan uitbreiden.

Op de begane grond hebben we ook molenstenen bekeken die tegen de molen aanleunde en in de molen aanwezig waren. Ook hier waren het niet alleen molenstenen meer na een tijdje maar ik zag zo voor me hoe een bijvoorbeeld Franse stenen samen gesteld werden uit stukken zoetwaterkwarts en hoe blauwe stenen uit basaltlava, afkomstig uit oude vulkanen uit de Eifel gemaakt werden. Na vier jaar bezig te zijn met mijn opleiding was dit nog niet eerder gebeurd ondanks dat ik wel diverse molenstenen kon benoemen, maar nu kan ik ze buiten benoemen ook herkennen en zie ik zo voor me hoe ze gemaakt worden en waar ze vandaan komen.

Twee verdiepingen van deze molen, waarvan we op de zolder van molenmakerswerktuigen alleen maar de kaapstander besproken hebben en de halve dag was al om. Het wordt steeds erger, kon ik vier jaar geleden denken een molen in een half uurtje gezien te hebben en een aantal maanden terug nog denken het te redden met een halve dag, duurt nu één verdieping en één werktuig van een andere verdieping een halve dag.

Aangekomen op de verdieping van de stelling gingen we verder met het weer, iets dat vanaf de stelling extra leuk is om te bespreken doordat je daar beter uitzicht hebt naar de lucht. Het weer is typisch zo’n onderwerp dat ik erg lastig vond en waarvan me ook na mijn toelatingsexamen gezegd werd dat dit een punt was om aan te werken en dat heb ik gedaan. Vooral een dag op bezoek bij de molenaar die vandaag bij molen De Engel was een tijd terug en hulp van deze molenaar erbij zijn er kwartjes gevallen. Dit vond ik zo leuk dat ik afgelopen periode het weer dagelijks goed in de gaten hou. De ene keer volg ik wat er in de lucht gebeurd en probeer me voor te stellen wat de verwachting is en hoe de weerkaarten eruit zouden zien en de andere keer bestudeer ik de kaarten en probeer me voor te stellen wat het weer gaat doen. Inmiddels ben ik het weer zo leuk gaan vinden dat het bijna net zo’n hobby geworden is als de molen zelf. Ik was dan ook erg blij te horen dat de molenaar die me deze dag kwam helpen bij de voorbereidingen voor het examen opmerkte dat hij blij verrast was met de vorderingen over het weer en dit inmiddels geen aandachtspunt meer is.

Aandachtspunt dat blijft staan is het verwoorden van de kennis die ik opgedaan heb tijdens zo’n examen. Soms is iets weten niet zo moeilijk en mocht ik schrijvend antwoord mogen geven tijdens zo’n examen maak ik me ook geen zorgen, maar het uitleggen en antwoord geven is een vak apart. Om dit te oefenen kreeg ik als advies mee, thuis gewoon hardop te oefenen. Dat wordt lachen, mijn vriend en zonen draaien al met hun ogen en zuchten als ik ergens een molen opmerk aan een puntje wiek dat ver in de verte boven bomen uitsteek en dat niet voor me kan houden. Ze zijn er inmiddels van overtuigd dat ik een klap van de molen gehad heb. Daar is afgelopen periode bij gekomen dat ik het helemaal geweldig vind als er een door mij inmiddels verwacht front overkomt of een bui terwijl zij buiten willen zitten of willen barbecueën en nu zou ik ook zomaar betrapt kunnen worden op hardop oefenen met dingen hardop uitleggen. Wellicht denken ze straks nog dat ik de reïncarnatie van Don Quichot ben die molens als reuzen zag en zijn verstand kwijt was. Tja waar is die grens, tot nu toe gaat mijn verbeelding niet verder dan voorstellen hoe bijvoorbeeld zo’n kaapstander werkt en molenstenen gemaakt worden en wat het weer gaat doen, geen waanbeelden dus en als hardop oefenen helpt straks mijn examen te halen heb ik het er zeker voor over dit advies te volgen, maar wacht toch maar voor de zekerheid tot vriendlief naar zijn werk is en zonenlief op school zijn en alleen onze hond er getuige van kan zijn.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties

De kapvang van molen De Engel

20160820kapvangVorige week bij molen De Engel in Varsseveld was meer een kennismaking zowel met het de molen laten draaien als het rondkijken in de molen. Gisteren had ik daarom besloten verder te kijken en vragen, want uit ervaring weet ik inmiddels dat een molen misschien in de eerste instantie vrij eenvoudig kan lijken voor mij op dit moment na vier jaar op molens vertoeven in de weekenden, maar als je verder kijkt vallen je steeds meer dingen op, met name de kapvang wilde ik meer van weten, dat is het meest bijzondere dat ik tot nu toe ontdekt had. Toch ook deze molendag kwam ik, zoals ik inmiddels ook wel had verwacht, erachter dat er na een eerste blik door de molen meer is.

Eenmaal in Varsseveld bleek dat er een Varssevelds Volksfeest te zijn, dat me deed denken aan een kruising tussen carnaval en een bloemencorso, erg leuk om te zien en niet alleen was er een feestelijke stemming, maar ook de molen stak mooi in de vlaggetjes gestoken boven de daken uit toen ik Varsseveld binnen gereden was.

Heel leuk allemaal, maar vandaag wilde ik zoals ik al schreef meer diepgang met name over die unieke kapvang. Het idee achter deze kapvang begreep ik wel en globaal had ik de constructie ervan al bekeken, maar ik vroeg me af waarom als die kapvang er zit die weinig tot niet gebruikt werd. Sterker nog eigenlijk wilde ik deze kapvang in gebruik zien en het verschil ervaren tussen het wel en niet gebruiken ervan. Ik had geluk, ik mocht de kapvang uit proberen en kwam al snel tot de conclusie dat het meestal in mijn voordeel is dat ik met mijn 1,60 in een molen te werken, ik kruip makkelijk tussen balken en wielen door en stoot zelden mijn hoofd, maar bij deze kapvang moest ik toch echt op mijn tenen staan om de lier te kunnen bedienen, maar het lukte.

Zo op het eerste oog is het nauwelijks te zien wat er gebeurd, maar na beter naar de constructie gekeken te hebben zag ik het verschil wel. Voor dat moment liet ik het erbij, maar toen de molenaar en ik later in de kap zaten en de molen voelden raggen vroeg ik toch nog eens of ik de kapvang mocht aandraaien om daarna weer de kap in te gaan om te kijken wat daar het verschil was. De molenaar vond het prima en nadat ik de kapvang aangedraaid had en terug in de kap was moest ik tot de conclusie komen dat er wel verschil was, maar niet zo’n groot verschil als ik verwacht had. Apart, zou dat de reden zijn dat er bijna geen molens zijn met zo’n kapvang, zou de verhouding tussen de kosten en het voordeel dat het oplevert het niet genoeg de moeite waard maken? De molenaar vertelde dat het verschil met meer windstoten ook wel groter werd waardoor ik eigenlijk nu hoop dat het in de komende weken nog een keer flink gaat waaien op een zaterdag met windstoten erbij, ik wil dat wel eens meemaken bij deze molen.

Verder hebben de molenaars me nog mee genomen naar één van de zolders waar een soort museum is van oude molenmakers gereedschappen en allerlei ouderwetse maalmachines en werktuigen. Ik wilde diepgang en die kwam er op deze zolder en vond het erg leuk deze oude machines en mallen om molenonderdelen te maken te bekijken. Het is bovendien niet ondenkbaar dat tijdens het examen ook hier vragen over komen omdat dit ook met molens te maken heeft en het aanwezig is in de molen.

De tijd vloog voorbij deze dag en ik ben superblij dat ik de kapvang in gebruik heb gezien. Weer wat kennis rijker en na een erg leuke dag vond ik dit een prima dag als voorbereiding op het examen.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Kennismaken bij molen De Engel in Varsseveld

21060813DeEngelEn of engelen bestaan en in dit geval in de vorm van een molen. Ik las het al in de brief die ik kreeg van de Vereniging van de Hollandsche molen. Molen De Engel in Varsseveld zal de molen zijn waar ik straks mijn examen mag doen en een paar molenaars die ik ken hadden het al gelijk goed geraden. Het was dan ook niet heel moeilijk met zo weinig molens die een kap-vang hebben en op examen afstand van mijn woonplaats zou moeten zijn.

Een erg gunstige keuze deze molen want mijn dierbare oudtante gelooft stellig in engelen en heeft me verteld de dag van mijn examen een kaarsje te branden. Of het helpt weet ik niet, maar ik geloof dat positief zijn een gunstige invloed heeft al is het dat deze mededeling van haar voor mij een flinke aanmoediging is. Bovendien ben ik van mening dat ik niet het bestaan van engelen kan uitsluiten zolang het niet feitelijk aangetoond is dat ze wel of niet bestaan, in ieder geval is het een feit dat er minstens één bestaat in de vorm van de molen waar ik straks examen mag doen.

Gisteren was ik al vroeg op pad naar molen De Engel omdat ze daar al vroeg beginnen. Er was nog een examenkandidaat die ik ook tijdens ons provinciaal/toelatingsexamen al had ontmoet, een jonge molenaar in opleiding die al vanaf zijn tiende op molens mee draait en nu eindelijk 18 jaar is zodat hij examen mag doen. Super zulke jonge enthousiaste molenaars, die kunnen nog lang mee en zijn hard nodig om ook in de toekomst de molens te laten draaien, jaren jonger dan ik, maar wel met al heel wat uren en jaren meer draai-ervaring. Ik wens voor hem dat hij de periode hier bij De Engel kan afsluiten met zijn diploma en dat veel jonge mensen zijn voorbeeld volgen en stiekem zou ik het supertof vinden als één van mijn eigen zonen (alle drie mag ook natuurlijk) ooit voldoende interesse in molens krijgt om dat te doen.

Nadat we kennis hadden gemaakt met de molenaar die ons de komende weken op weg zal helpen in onze voorbereidingen naar het examen, werden we  gelijk aan het werk gezet samen. De molen moest op de wind en op gezeild worden en dat was eigenlijk een makkie, want De Engel stond al  goed genoeg om direct te kunnen beginnen met op zeilen en het duurde dan ook niet lang dat De Engel lekker draaide.

Daarna hebben we de molen helemaal goed bekeken en besproken en ben ik tot de conclusie gekomen dat ik erg blij ben hier examen te mogen doen en ben ik nog niks tegen gekomen deze dag wat ik lastig vond.

Buiten dat molen De Engel goed te doen is in mijn beleving als examenmolen zijn ook de molenaar die de rondleiding gaf en de andere molenaars een erg leuk team, we mochten alles vragen, bekijken en kregen meer dan duidelijke uitleg. Al met al vond ik het een leuke en geslaagde start en zie ik het helemaal zitten om bij deze molen en dit molenaarsteam me voor te bereiden op het examen, alles wat nodig is om dat te kunnen doen is aanwezig bij deze molen.

Er valt voor nu eigenlijk niet meer over te zeggen dan dat ik er helemaal zin in heb en hoop dat het gevoel dat het examen hier echt haalbaar moet zijn er op de dag van het examen ook is en wat ik afgelopen jaren geleerd heb er ook uit komt die dag, vooral dat laatste blijf ik spannend vinden, maar net als bij het toelatingsexamen ben ik ervan overtuigd dat de molen en het team daar helemaal geschikt zijn om het een succes te laten worden.

Aankomende weken zullen dus in het teken staan om vertrouwd te raken met molen De Engel, net zoals elke auto wat anders is in bediening, het besturen en rijden, gaat dit ook op voor molens, vertrouwd ermee raken kan alleen door ermee te werken.

Voor nu heb ik in ieder geval een erg leuke kennismakingsochtend erop zitten en zin in komende weken.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Poppenkast

20160811PoppenkastAls het zoveel regent als vandaag is het altijd even zoeken naar leuke activiteiten voor binnen waar kinderen toch hun energie bij kwijt kunnen. Zeker omdat ze hier vaak buiten zijn in een grote tuin waar ze kunnen rennen, spelen, klimmen en glijden van de glijbaan. Dan is het toch even schakelen als je een vooral binnen speeldag hebt.

Vanochtend had ik me voorgenomen dus naar buiten te gaan zodra het een beetje droog was en tussen de buien door zodat ze konden rennen en ravotten en gelukkig waren er een paar momenten. In een andere ruimte dan de hoofdruimte waar de kinderen kunnen spelen heb ik altijd verschillend speelgoed voor momenten dat ze uitgekeken lijken op het speelgoed dat standaard in de opvang aanwezig is en zich dreigen te vervelen. Dat werkt perfect en vandaag was het de poppenkast die in de deurpost gehangen kon worden waar de kinderen uren zoet mee waren.

Ik weet niet wie er meer geamuseerd waren van deze poppenkast voorstellingen, de kinderen of ik. Wellicht komt dat omdat ik observeren zo leuk vind en kan genieten van wat de kinderen allemaal verzinnen in dit geval dus met de poppenkast. De kinderen zorgden dan ook met hun fantasie verhalen dat ze elkaar vermaakte en mij, heel bijzonder, want als het buiten regent speel je gewoon dat je buiten bij de boerderij speelt en geen last heb van de regen, zo zijn ze toch nog buiten, al is het in gedachte.

Toch werkt dit goed, ik heb kinderen in een draaimolen op een paard zien zitten en ze zich in gedachte cowboy zien wanen die over de prairie galoppeerde. Ik  heb kinderen gezien nadat ze een superheldenpakje aantrokken die meenden een superheld te zijn. En waarom ook niet, zo kunnen ze zijn waar ze willen zijn en hoeven ze op een regenachtige dag als vandaag niet binnen te blijven maar kunnen ze in gedachte lekker naar buiten. Dit zie ik als een vaardigheid er het beste van te maken en misschien kunnen wij als volwassenen daar wat van leren, kinderen zijn er in ieder geval erg goed in.

Uit ervaring weet ik dat het werkt. In de jaren dat ik regelmatig een sportschool bezocht roeide ik over denkbeeldige wateren en ik heb ook wel eens aan een mede-sporter naast me op een hometrainer gevraagd waar de reis heen ging, ik kreeg een wazige blik die veranderde in een glimlach toen ik zei waar ik heen ging en het een mooie tocht was, ik weet nog steeds niet of dat een glimlach was en mijn voorbeeld gevolgd werd in haar gedachte of omdat ze twijfelde of ik een beetje (prettig) gestoord was. In ieder geval heeft het er uiteindelijk toe geleid dat ik nu echt de kano pak of echt in het bos ga hardlopen ipv het in mijn fantasie in de sportschool te doen.

De poppenkast nodigde vandaag in ieder geval uit tot wegdromen in verhalen en fantasie. In de speelgoedkist zaten diverse handpoppen, maar binnen de kortste keren werd er van alles gebruikt in de verhaallijn die ze bedachten, van boeken tot een voetbal.

De weersvoorspellingen….., dankzij de poppenkast klopte er niks van, het was prachtig buiten.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

Voorlopig laatste dag op de Wilpermolen

20160807HollandscheMolenDat was het dan voorlopig op de Wilpermolen, de lesmolen waar ik mijn opleiding tot gediplomeerd molenaar volg en waar ik straks als molenaar op zaterdagen wil werken.

Afgelopen week kreeg ik namelijk een brief van de Vereniging van de Hollandsche molen dat ik op mag voor het landelijk molenexamen en wel 28 september 2016, dat is dus eind volgende maand. In de brief was informatie te lezen over het examen, de examencommissie, de gang van zaken tijdens het examen en als bijlage zat er een examenreglement bij. Uiteraard stond ook de molen vermeld waar ik examen mag doen en de naam van de molenaar met wie ik afspraken kan maken over het daar oefenen tot het examen om de molen beter te leren kennen.

Normaal gesproken zou ik gelijk gebeld hebben, maar de brief bezorgde me naast dat ik erg blij ben nu te weten wanneer en waar het examen zou zijn vooral de zenuwen, nu komt het wel heel dichtbij en ik kreeg het niet voor elkaar te bellen. In plaats daarvan besloot ik om nog eerst even één keer voor het examen naar de Wilpermolen te gaan waar ik mijn opleiding volg om de molenaar en andere molenaar in opleiding te vertellen dat dit voorlopig even de laatste keer was dat ik daar was.

Uiteraard waren ook zij blij dat het examen nu al zo vlot zou zijn, bij de Wilpermolen is een extra gediplomeerde molenaar geen overbodige luxe want er is er op dit moment maar één. Dat is dan ook de reden waarom ik het daar zo naar mijn zin heb, buiten dat molens een geweldige hobby zijn, is daar ook echt meer dan genoeg te doen voor mij en vind ik dat we nu al een leuk team hebben zo met z’n drieën waar echt nog wel op z’n minst een molenaar bij kan.  Als het me lukt straks te slagen kan de Wilpermolen ook draaien als de molenaar eens een verdiend dagje vrij neemt of eens niet kan.

Aankomende week moet ik dus echt even contact met de molenaar van de examenmolen opnemen over het oefenen daar, ik wil echt goed voorbereid zijn en er alles aan gedaan hebben om te slagen.

Dit examen heb ik me laten vertellen is ongeveer hetzelfde als het provinciaal/ toelatingsexamen dat ik afgelopen voorjaar had, alleen er is wel een groot verschil. De molen waar het examen is ben ik nog nooit geweest, de molenaar en examinatoren zijn me onbekend, maar inmiddels ben ik nu vaker voor het eerst op diverse molens geweest en zelfs in het diepe gegooid door de molen daar op de wind te zetten en te laten draaien en lukte dat prima. Wat ook anders is dat bij het landelijk examen je kansen om examen te doen beperkt zijn, daarom is er ook een provinciaal/ toelatingsexamen om zeker te weten dat de kandidaten in staat zijn het te halen. Het enige is dat het dan nog wel even moet lukken op die dag. Als ik deze zin overlees, staat het er wel heel eenvoudig en ik hoop dat het 28 september ook zo zal zijn en bijvoorbeeld het weer geen ingewikkelde verrassingen voor me in petto heeft. Het weer is typisch zo’n onderdeel die precies zijn eigen gang gaat en geen rekening zal houden met dat er molenaars in opleiding examen gaan doen die dag. Maar het weer is ook zo’n onderdeel waar ik afgelopen weken erg hard aan gewerkt heb en met de dag steeds leuker ga vinden. Zo leuk zelfs dat ik als enige met barbecues en buitenfeestjes superblij kan zijn als er een plensbui valt omdat ik die al had zien aankomen in de lucht en op de weerkaarten die ik elke dag bestudeer.

Sinds het provinciaal/ toelatingsexamen heb ik een half jaar ervaring erbij en een boel leermomenten en bijzondere molendagen gehad zoals in eerdere molenblogs te lezen zijn, dus het examen zou haalbaar moeten zijn.

Toch nieuwsgierig naar de molen waar ik straks mijn examen zal hebben, heb ik de molen gegoogled en alles erover gelezen wat ik vinden kon. Het is net als de lesmolen een ronde stenen molen, het gevlucht is anders, namelijk Oud Hollandsch, op de lesmolen zijn dat met Busselneuzen en op één roede Ten Have-kleppen met een zwichtring. Het enige aparte wat ik op internet kon vinden is dat de molen een kapvang heeft, iets dat uniek is omdat er in Nederland maar twee molens schijnen te zijn als ik het goed begrepen heb die dat hebben. Maar ik maak me geen illusies, het is me vaker gebeurd dat ik op een molen was en de op internet vermeldde info niet volledig was. Ik ben dus benieuwd.

Wellicht weten de molenkenners nu met deze info waar ik heen ga voor mijn examen, maar ik meld het zelf pas in mijn volgende blog als ik er geweest ben. Nu maar hopen dat ik na deze voorlopig laatste dag op de Wilpermolen daar straks kan terugkeren als gediplomeerd vrijwillig molenaar.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties

De Venemansmolen in Winterswijk

20160730TandheugelGisteren besloot ik naar de Venemansmolen in Winterswijk te gaan, ik had een uitnodiging ontvangen en had info opgezocht over deze molen. Los van de uitnodiging was er meer dan genoeg reden om deze molen te bezoeken en eenmaal aangekomen bleek er zelfs nog meer reden te zijn, want deze molen had dus een tandheugel waar ik in één van mijn laatste blogs over schreef en nog wilde zien.

De molenaar waar ik mee afgesproken had was een vrouw en ondanks dat ik persoonlijk nog nooit verschil heb gemerkt dat het als vrouw anders is op een molen dan voor de mannen die toch ver in de meerderheid zijn, vond ik het toch echt leuk nu met deze molenaar samen te werken, maar dat moet vooral tussen mijn oren gezeten hebben, een soort van “soul mate” gevoel, want uiteindelijk maakt het geen verschil en gaat het net als tot nu toe bij elke molen en molenaar om een gezamenlijke hobby. De molen daar ging het over en in dit geval over de Venemansmolen, een korenmolen met een fantastisch goed verzorgd bezoekerscentrum en ook oude machines die dienst gedaan hebben na het malen met de molen. Diverse tijden over het malen dus nog steeds te zien. Een gigantisch mooi groot schaalmodel was er te zien van een zelfgemaakte molen en de maker ervan kwam ook nog op de molen, geweldig knap en mooi gemaakt en hij draaide ook nog middels een ventilator die tegenover de wieken onopvallend zijn positie had.

Prachtig om te zien, het was een tour door oude tijden heen, maar de molen daar ging het me om. Samen met de molenaar hebben we de molen op de wind gezet en opgezeild en de diverse onderdelen bekeken.

Deze Venemansmolen had net als de museummolen in de Schermer een stutvang, ik heb deze dus al een keer gezien, maar geen molen is gelijk en ook hier was ik er nieuwsgierig naar, zeker in combinatie met de vangtrommel die deze Venemansmolenmolen heeft.  Het zag er inderdaad iets anders uit, maar de werking was precies hetzelfde. Met behulp van een andere vrijwilliger op de molen die de vang telkens lichtte en liet vangen was perfect te zien wat er gebeurde. Ik vind deze live demonstraties dat je het voor je ogen ziet gebeuren geweldig, niks maakt iets duidelijker dan een systeem in werking.

Ik moet toch ook opmerken dat het mij in de boeken nooit duidelijk geworden was dat het losse plankje of balkje die als stut functioneert los ligt, dit verbaasde me al bij de museummolen, maar nu weer, hoe kan ik dat zo missen in de boeken?  Ik ga toch nog een keer kijken in de boeken zoeken of ik er telkens overheen gelezen heb, want op een statische plaatje of tekening kan ik me nog voorstellen dat ik het gemist heb, dit zie je pas in praktijk, maar blijkbaar heb ik het ook in de teksten gemist, daar ga ik vooralsnog nu nog even vanuit, want het lijkt me belangrijk genoeg om te vermelden. Het beeld van een stutvang is me in ieder geval nog duidelijker geworden nu ik deze nogmaals gezien heb en ook het belang met een trommelvang voorzichtig te vangen, ik vind het een aparte combinatie in ieder geval.

Toen de voor mij onverwachtse aanwezigheid van de tandheugel bij deze Venemansmolen, een onderdeel van de ten Have kleppen waar we zelf bij de molen waar ik mijn opleiding volg een zwichtringsysteem bij hebben en een systeem met een bazaan vaker gezien heb. De tandheugel was me snel duidelijk, het werkt perfect en maakt alweer duidelijk wat voor prachtige systemen er eerder bedacht zijn, de molenaars van vroeger zijn in mijn ogen echte ingenieurs.  Dit soort systemen en al die wielen en raderen  die alles aandrijven, de overbrengen, alle andere technieken die in een molen te vinden zijn  en dan de samenwerking met natuurkrachten maken dat ik een behoorlijke klap van de molen gehad heb.

In het geval van de Venemansmolen waar alles zo mooi gecombineerd is met een bezoekerscentrum erbij en een erg leuk team van vrijwilligers die er graag over vertellen, de uitleg van de molenaar die ook allemaal zelfgemaakte constructies liet zien die haar geholpen hadden bij haar opleiding en constructies goed lieten zien, maakte het een zeer geslaagde dag.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties

De website van “Trammetje 26” is geüpdatet

20160724TrammetjeLogoEr is afgelopen periode veel gebeurd, allemaal positieve zaken waardoor ik nu graag mijn website van “Trammetje 26” wilde updaten.

In de afgelopen periode ben ik druk bezig geweest met het onderzoeken hoe ik mijn kinderopvang verder vorm wilde geven en of ik kon en wilde uitbreiden.

Als je met kinderen werkt moet je dat heel serieus nemen, kinderen zijn in ontwikkeling en verzorging afhankelijk van je. Als gastouder moet je jezelf heel bewust zijn of je kinderen wel kunt bieden wat ze nodig hebben is mijn overtuiging. En ook naar de ouders toe is dat toch minstens zo belangrijk dat je die instelling hebt, ze vertrouwen je toe wat hun het meest dierbaar is.

Zo nu en dan kinderen opvangen, twee schatjes zoals afgelopen maanden ging heel goed, maar wat ik eigenlijk wil is weer vier dagen per week meerdere kinderen opvangen net zoals ik voor de verhuizing naar de Achterhoek deed. Ook voor de kinderen vind ik het veel leuker als er meerdere kinderen zijn om mee te spelen. In mijn oude woonplaats  was mijn kinderopvang vier dagen per week open, zo’n 11 uur per dag en ving ik tot 6 kinderen per dag op. Dat is toch hele andere koek dan zo’n twee dagen per week twee kinderen een aantal uur, hoe leuk ook dat al is en hoeveel plezier ik gehad heb om dat te doen afgelopen maanden.

Daarnaast moet je aan veel eisen voldoen als je officieel gediplomeerd en geregistreerd gastouder wilt zijn en datzelfde geldt voor de ruimte waar je de kinderen wilt opvangen. Zo éénvoudig was het dus niet ondanks dat ik als gediplomeerd en geregistreerd gastouder al vele jaren gewerkt had in mijn vorige woonplaats elders in het land, ook hier moest alles weer aan de normen voldoen.

Afgelopen maanden ben ik daar dus druk mee bezig geweest en het is gelukt, “Trammetje 26” is officieel goedgekeurd en geregistreerd en kan ik officieel beginnen en uitbreiden tot zes kinderen per dag en dat is nu ook op de website van “Trammetje 26” te lezen.

Best grappig, om me heen hoor ik blije geluiden van mensen die vakantie hebben gekregen en ik ben vooral blij dat ik weer echt kan beginnen met werken. Heel gunstig die vakantiegangers want nu kan ik al per direct beginnen met vakantieopvang van kinderen waarvan de gastouder op vakantie gaat.

Voor mij was dit reden om mijn website van “Trammetje 26” te updaten en aan te passen naar hoe ik met de GGD en het Gastouderbureau heb afgesproken te gaan werken en ik heb er vreselijk veel  zin in om officieel te starten.

Vanaf augustus gaat de werkwijze zoals nu op mijn site staat in en er zijn al meerdere kinderen aangemeld. Dat is dan ook het voordeel van als je geduld heb moeten hebben en eerst moet zorgen dat de boel volledig in orde is, dat je super gemotiveerd ben.

Er is wel wat anders aan de opvang zoals ik die in mijn vorige woonplaats had, toen wist ik in ieder geval dat ik gastouder wilde zijn totdat mijn eigen jongens groter waren, maar nu heb ik door dat hoe groot zij zijn geen verschil maakt voor mijn passie te willen werken als gastouder. Gastouder zijn is ongeacht de leeftijd van mijn eigen kinderen gewoon toch echt mijn passie om als vak uit te oefenen. Bij “Trammetje 26” is de periode dus niet beperkt totdat mijn kinderen groot zijn, nu zijn mijn plannen gastouder te blijven tot mijn pensioen en wellicht langer als ik kan en wil.

Wat ook nieuw is zoals op de website van “Trammetje 26” te lezen is en wat bij de vorige opvang niet mogelijk was is dat we hier buiten in de grote tuin die we hebben een soort mini-kinderboerderijtje bij willen maken en de eerste dieren naast onze hond zijn er al, twee konijnen en een kip. Daarnaast een voor de veiligheid afgedekte vijver waar de kinderen niet in kunnen vallen met veel en grote vissen die gevoerd kunnen worden door de kinderen. Ik hoop dat de dieren uitgebreid gaan worden binnenkort met meer kippen, cavia’s en een volière met vogeltjes.

Dat ik besloten heb dat ik gastouder wil blijven ondanks dat mijn eigen kinderen al groot zijn, is ook de reden dat ik trainingen en cursussen blijf volgen die een positieve invloed hebben op “Trammetje 26”. En onlangs heb ik er een certificaat bij van de Basis Training ZaaiGoed, een ontwikkelingsmethode waar ik in de opvang mee werk die niet alleen voor de kinderen positief is maar ook voor de gastouder omdat je leert nog beter te kijken naar de ontwikkeling van kinderen en hoe je die kan stimuleren op een leuke en speelse manier, wat maakt dat je ook je eigen ontwikkeling meeneemt.

Voor de liefhebbers, kijk gerust op mijn website om te zien hoe die geworden is.

http://www.trammetje26.nl/

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

Je dromen achterna

20160721StuurwielAfgelopen jaren heb ik veel gelezen over je dromen volgen en waarmaken. Op tv zag ik wel eens mensen die vertelden over hun geluk en hun dromen die uit kwamen. Het is net zoiets als mensen die zeggen dat je je hart moet volgen. Mensen die hiermee de media halen onderbouwen hun overtuigingen dan met mooie voorbeelden uit hun leven. En wie wilt nu niet dat hun dromen uitkomen, ik wel in ieder geval, dat is dan ook de reden waarom het roer om ging, in mijn geval kon dat alleen maar door drastische maatregelen te nemen en rigoreuze stappen.

Ik heb er geen spijt van, ondanks de ook zeer verdrietige gevolgen van die beslissing, leverde het vanaf de eerste dag dat ik de stappen nam een boel opluchting en ook geluk met zich mee.  Maar ondanks dat bleek het nog niet zo eenvoudig mijn dromen waar te maken en de boel geregeld te krijgen zoals ik graag wilde. Onrecht, de ambtelijke molen en bureaucratie houden geen rekening met dromen ben ik achter gekomen, net zomin als regels en wetgeving die in sommige gevallen allang hun doel voorbij gestreefd zijn dat doen. Soms leek het wel dat onredelijkheid en oneerlijkheid winnen van eerlijkheid en redelijkheid. En hoe positief ik ook meestal probeer te zijn, soms was het niet makkelijk om de handdoek niet in de ring te gooien en het op te geven.

Ondanks dit besloot ik dit keer trouw te blijven aan mijn dromen en niet op te geven, “kan niet” doe ik niet meer aan, ik besloot dat het wel kon, want wat ik wilde ging om mijn passie, om iets waarvan ik zelf vind dat perfect bij mij past en misschien dat het niet per direct gelukt is, maar dan duurt het maar iets langer dat mijn dromen uitkomen, ik heb geen haast, ik zou zorgen dat ik voorbereid was voor wanneer de dromen voor mijn deur stonden en hield mijn voelsprieten in de aanslag om kansen en mogelijkheden niet te missen.

Afgelopen twee jaar ben ik dus alvast gaan doen wat ik wel alvast doen kon ter voorbereiding van mijn dromen die hoe dan ook uit zouden gaan komen. Een boek uit brengen en gaan schrijven zoals hier op mijn blog was er één van en daar kon ik alvast mee gaan beginnen. Mijn boek is inmiddels uit gekomen en er zijn er meer verkocht dan ik verwacht had en mijn blog daar staan al bijna 47.000 bezoekers op de teller.  Alvast een leuke, gezellige kinderopvang opzetten was het tweede waar ik een begin mee kon maken tot de ambtelijke molen het met me eens was en me ook daadwerkelijk toestemming gaf om officieel  geregistreerd te staan, ook dat is nu gelukt. Mijn gezondheid moest verbeteren om mijn dromen straks waar te maken en ze vol te houden en dat is nu ook voldoende verbeterd. Molenaar worden ben ik al een heel eind mee en tot slot heb ik door het schrijven over mijn activiteiten en het roer om een prachtige kans gekregen een opleiding tot trainer van een kinder-ontwikkelingsmethode te volgen.

Mijn conclusie is, die mensen waarvan de dromen uitkomen, die succesvol zijn in waar ze voor gaan, waarvan ik eerst dacht dat ze misschien gewoon veel geluk gehad hebben, hebben gelijk gehad. Als je opgeeft en niet trouw blijft aan je dromen komen ze zeker niet uit, maar als je trouw blijft aan je dromen  zullen ze uitkomen, misschien niet per direct of op de manier zoals je verwacht, maar vroeg of laat, als je zorgt dat je erop voorbereid bent als je dromen je richting op komen en je voelsprieten uitstaan voor kansen en mogelijkheden kan het zomaar zijn dat je dromen voor je deur staan.

Nu nog slagen voor mijn landelijk examen als molenaar en mijn dromen zijn afgevinkt van mijn lijstje. Omdat de voor mij belangrijkste dromen dan uitgekomen zijn ga ik dan gewoon weer een nieuwe droom bedenken. En ik heb al een vermoeden wat dat gaat worden. Ik zou super graag mijn motorrijbewijs halen en twee motoren in huis zodat vriendlief die al een motorrijbewijs heeft, en ik lekker kunnen toeren in de weekenden. Dat mijn motorrijbewijs willen halen was zo’n vijfentwintig jaar geleden al een droom van me, ik had al zoveel lessen gehad dat ik mijn examen aan mocht vragen,  maar het  was ook een droom waar ik toen niet trouw aan bleef omdat een ander niet wilde dat ik zou gaan motorrijden die toen een grote rol in mijn leven speelde, maar nu het roer om is mag daar best weer verandering in komen. Heerlijk je dromen nastreven.

Geplaatst in Het roer om | Een reactie plaatsen

De zeilen van de Buitenmolen in Zevenaar

20160907ZeilenZevenaarIn Zevenaar op de Buitenmolen wilde de molenaar zeilen repareren en ook waren de harpsluitingen (dat zijn een soort oogjes waar de kettingen van de zeilen mee vastgezet kunnen worden) door slijtage aan vervanging toe, een leuke klus waar hij mij ook voor uitnodigde om zo gelijk te kunnen oefenen met zeilen voorhangen en het onderhoud van bijkomende onderdelen.

Samen met de andere molenaar in opleiding van de molen waar ik mijn opleiding volg en die ook graag zo’n kans om extra te oefenen zag zitten waren we dus deze ochtend in Zevenaar bij de Buitenmolen. De Buitenmolen, een torenmolen waar ik al twee keer eerder over schreef, is een molen met een flink gevlucht van wel 24,40 meter, dus ook flinke zeilen.

De collega molenaar in opleiding mocht het zeil eraf halen, de molenaar repareerde het en ik mocht het zeil ophangen, iets dat ik wel eerder heb zien gebeuren, maar nog niet zelf gedaan had.

In denk dat de Buitenmolenmolen van Zevenaar mijn persoonlijke geschiedenisboeken in ga van spannende dingen of handelingen die ik niet beheerste en ik daar voor het eerst gedaan heb of die me er voor het eerst lukte. Met op nummer één zeilen klampen, als tweede de vang verstellen en nu dan zeilen voorhangen.

Zeilen voorhangen, iets waarvan ik eigenlijk ook wel dacht dat het nog best ingewikkeld was ze voor te hangen nadat ze eraf waren en dat zonder plooien en precies op de plek voor het hekwerk waar de zeilen horen. Eigenlijk moet ik bij molens dat soort gedachtes maar eens achterwegen laten, want buiten dat zo’n groot zeil redelijk zwaar is om mee te nemen de wieken in viel het lastige van op de juiste plek voor het hekwerk krijgen en dat zonder plooien reuze mee. Kortom zo’n zeil voorhangen is gewoon een leuk werkje dat niet ingewikkeld is of moeilijk. Meestal maak ik zelf de foto’s bij de blogs, maar dit keer maakte de molenaar de foto vanuit de kap toen ik de ketting aan de linker bovenhoek van het zeil bevestigde.

Alweer een erg leuke ervaring erbij, maar het werd nog leuker. De harpsluitingen waren dusdanig versleten dat ze vervangen moesten worden en de karabijnhaken waar je de lengte van de ketting mee kan instellen moesten ook vervangen worden, maar vanuit de wiek konden we er niet erg goed bij, dus besloten we vanuit de kap op de askop van het wiekenkruis te klimmen en het vanaf die kant te proberen.

Dit bleek een goede keus, het was hoog dat wel, maar ik heb geen last van hoogtevrees gelukkig, want het gevlucht bij deze molen is 24,40 meter en de askop zit precies in het midden, daar de bovenkant van plus de ruimte tussen de grond en wieken sta je dus al snel zo’n 13 meter boven de grond op de roede van de wieken. Persoonlijk vind ik dat super leuk, buiten het uitzicht is dit gewoon best een stoere hobby met uitdagingen, die technisch inzicht vraagt en uitvoerende vaardigheden. Erg leuk dat we hierbij mochten helpen en weer een ervaring rijker.

Ook de molenaar van Laag Keppel, die pas een lintje gekregen heeft kwam nog even in Zevenaar op visite erg leuk, deze molenaar komt vaak met leuke quotes, ideeën waar Willy Wortel niks bij is en weet volgens mij overal wel een oplossing voor.

Omdat het nog redelijk vroeg was besloot ik nog even langs molen Nooitgedacht in Warnsveld te gaan, daar hebben ze op één van de roedes geen zeilen maar Ten Have-kleppen, op zich mij bekend want ook bij deze molen was ik al eens eerder en bovendien hebben we op de lesmolen waar ik les ook Ten Have-kleppen op één van de roedes, maar toch zijn de systemen verschillend al lijken de kleppen in aanzicht op elkaar in eerste instantie. Op de molen waar ik de opleiding volg is er een zwichtring en bij molen Nooitgedacht in Warnsveld werken de kleppen met gewichten en een bazaan en er is zelfs nog een derde systeem die ik ook nog graag wil bekijken ergens, een systeem met tandheugel.

Tot nu zijn alle molenaars die ik mee gemaakt heb welwillend alles uit te leggen wat je wil weten en ook de molenaar in Warnsveld heeft me alle kansen gegeven mijn geheugen weer even op te frissen van hoe het daar ook alweer werkte, erg leuk en ik heb ook daar maar gelijk even foto’s gemaakt van de diverse onderdelen van dit systeem zodat ik het niet meer vergeet.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties

De Paltrok molen ‘Mijn Genoegen’ in Arnhem

20160602PaltrokOp mijn lijstje stond nog één type molen die ik erg graag in het echt wilde zien, de paltrok. Nu was ik al een keer eerder in het Nederlands Openluchtmuseum, maar met een groep mensen die mijn molenpassie niet deelt en me toen al weg gesleurd hebben bijna bij de oliemolen en dat terwijl dat pas de eerste molen was waar ik even net iets langer keek dan in de boerderijen.

De andere molens ben ik toen maar langs gelopen, zo ook de paltrok een molentype die als enige in zijn soort is en altijd zover ik weet een houtzaagmolen is. De paltrok het enige type molen die ik niet van binnen goed bekeken had dus heb ik de molenaar van die molen gemaild met de vraag of ik de molen eens goed mocht bekijken van binnen en ik had geluk, dat mocht.

Paltrok molen ‘Mijn Genoegen’ zoals die heet is net als anderen molens een plaatje om te zien en ook om te zien al anders dan molens zoals je ze verwacht. Er zijn er niet zoveel meer van dus de kans dat je een paltrok gewoon onderweg tegen komt is niet zo heel groot en ondanks dat ook hier mijn weerstand tegen toeristische attracties meespeelde was een echte paltrok bezoeken voor mij meer dan reden genoeg om toch naar het Nederlands Openlucht Museum te gaan.

Eenmaal bij de paltrok aangekomen stond de molen er zo mooi bij dat ik wel alvast een foto moest maken en ik besloot gewoon even te kijken, de techniek van de molen was later nog tijd genoeg voor. Ik vind de vorm van de molen al erg bijzonder en zo gesloten de molen er aan de kant van de wieken ook uitziet, hoe open die aan alle andere zijdes is. De molenaar had me het advies gegeven de constructie van de standerdmolen nog eens goed te bekijken omdat er gelijkenissen waren en zowel in mijn lesboeken als op het moment toen ik de molen daar zo bekeek zag ik die niet. Toch toen ik eenmaal een rondleiding in de molen had gehad begreep ik precies wat de molenaar bedoelde.

Wat deze molen ook zo bijzonder maakt is dat je niet alleen de kap op de wind zet en zelfs niet alleen het bovenhuis zoals bij zetel molens, nee, deze molen zet je compleet zoals die is op de wind en ik was benieuwd hoe zwaar dat zou zijn als het bij een bovenkruier of zetelmolen al een hele klus is. En ik had geluk, de molenaar had gewacht met kruien totdat ik er was en ik kreeg de kans het zelf te ervaren en ik moet zeggen, dat viel reuze mee. Ondanks dat dit de eerste molen was die in mee mocht helpen als complete molen op de wind te zetten moet ik toch tot mijn eigen verbazing opmerken dat dit veel minder zwaar was dan verwacht. De molenaar vertelde me dan ook hoe de constructie van de molen in elkaar zat en nadat ik die begreep kon ik ook begrijpen dat hoe het komt dat het me zo meeviel.

Maar er was nog meer dat mijn aandacht trok, bijvoorbeeld drie punten waar vanuit je de vang kunt bedienen, wat een luxe, maar ook nodig bij zo’n houtzaag paltrok. Wat ik nog meer opmerkelijk vond is dat ik me op die molen nauwelijks molenaar voelde, je ziet vanuit de molen de wieken niet, zelfs niet de schaduwen ervan en zoals het op mij over kwam ben je alleen maar molenaar op het moment dat je opzeilt en afzeilt of tussendoor door het weer in de gaten te houden besluit dat er meer of minder zeil op de wieken moet of dat de molen wat gekruid moet worden. Het enige dat in de molen de aandacht trekt zijn de zaagramen met enorme zagen erin en dat is zeer indrukwekkend, net zoals het complete proces van eerst met een kraan een boomstam uit het water halen, het installeren van die boom op een gigantische slee en het complete zaagproces.

Heel apart is ook het molenbiotoop, molens midden tussen de bomen die daardoor nauwelijks wind kunnen vangen. Maar er is een oplossing die ik al heel snel doorhad en bijna bizar overkwam op mij. Het ritme van de zaagramen en het wiekenkruis hadden een totaal verschillend ritme en ik hoefde maar één trapje op vanaf de zaagvloer om de oorzaak te zien, een zeer begrijpelijke oplossing, maar met een hoog museumachtig gehalte, met wind was het hier niet te doen de zaagramen waren aangesloten aan een elektromotor. Zoals ik net al schreef begrijpelijk, het publiek krijgt zo een mooi beeld van hoe zo’n paltrok molen werkt en let wellicht niet zo op dit verschil, maar voor mij als molenaar in opleiding die nu toch al een jaartje of vier met molens bezig is, is dit vreemd en bijna bizar. Ondanks dat, vind ik het mooi dat het zo opgelost is en er zo aandacht voor de molen en het ambacht van molenaar is en het zo voor publiek zichtbaar gemaakt wordt. Voor een molen op deze plek dus een prachtige oplossing.

Mijn lijstje is compleet van molens die ik graag wilde bezoeken, ik ben meer dan tevreden en ook bij deze paltrok molen en met de uitleg van de molenaar geldt dat zo’n bezoek en kans alles goed te bekijken zoveel meerwaarde heeft dan alleen theoretisch lesmateriaal. Maar ik heb alweer een nieuw lijstje, ik ben nooit uitgeleerd en het is nu tijd voor een opfriscursus van molens waar ik ooit iets gezien heb en niet meer precies weet hoe het ook alweer in de praktijk eruit ziet.

Geplaatst in Molens | 2 Reacties