Baby Cocoon

In de avonduren of als de kinderen in de opvang lief aan het spelen zijn vind ik het heerlijk te loom breien. Deze hobby in combinatie met de kinderopvang waar ik in praktijk regelmatig zie dat jonge baby’s vaak baat hebben bij baker-slaapzakjes en het hen een gevoel van geborgenheid geeft bracht me op het idee van deze hobby te combineren met het idee van baker-slaapzakjes. Na wat speurwerk op internet vond ik het idee van gebreide Baby Cocoon en besloot deze zelf ook te gaan loombreien.

Deze Baby Cocoon is losjes gebreid en geven de baby de ruimte om toch ook te kunnen bewegen maar wel de geborgenheid van een cocoon. Bovendien zijn ze schattig om te zien of om te gebruiken voor baby-fotoshoots.

Een Baby Cocoon is gebaseerd op het idee van inbakeren, iets dat eigenlijk al een oeroude traditie is. Vroeger werd het inbakeren toegepast om zo te voorkomen dat kinderen scheef zouden groeien of een navelbreuk zouden oplopen. Ook dacht men vroeger, dan heb ik het over het einde van de achttiende eeuw, dat men zo kneuzingen zou kunnen genezen die ontstaan zouden zijn bij de geboorte.

Tegenwoordig is het inbakeren weer een behoorlijke tijd populair aan het worden maar dan om andere redenen. Inbakeren wordt toegepast bij huilbaby’s en baby’s die moeilijk slapen. Het geeft de baby een geborgen gevoel en rust waardoor het verschil per direct merkbaar is. Iets dat ik zelf als gastouder al vaak heb kunnen waarnemen.

Er zijn dan ook veel variaties op het inbakeren gekomen zoals  de Puckababy, de Woombie en de Ergococoon. Daarnaast heb je ook bakerzakken, dit is niet een echt inbakerproduct maar een slaapzak zonder armsgaten waarbij de armpjes van de baby in het slaapzakje zijn om zo het maaien met de armpjes te voorkomen.

De gebreide Baby Cocoon zit er een beetje tussen in. De armpjes kunnen in de zak, maar je kan er ook voor kiezen de Baby Cocoon tot onder de armpjes van de baby te doen waardoor de armpjes vrij zijn. Dit laatste is zowiezo aan te raden voor baby’s die beginnen met omdraaien. Net als bij inbakeren is ook bij het gebruik van de gebreide Baby Cocoon het advies de armpjes vrij te houden vanaf 4 maanden of zelfs eerder als je baby al eerder probeert om te rollen. Uiteraard is het advies altijd wanneer je baby onrustig is advies te vragen bij het consultatiebureau of arts omdat onrust ook medische redenen kan hebben. Daarnaast is het zo dat hoewel veel baby’s baat hebben bij inbakeren of baker-slaapzakjes en het gebruik ervan aan te raden is er ook medische redenen kunnen zijn deze niet te gebruiken, bij het consultatiebureau of een arts kan dat beoordelen.

Een leuke bijkomstigheid van deze hand gebreide Baby Cocoon is dat ze ook super schattig zijn en erg leuk om te gebruiken bij baby-fotoshoots. Een aantal voorbeelden staan al op mijn site van mijn kinderopvang en zijn te zien op deze link: http://www.trammetje26.nl/423635349

Buiten deze voorbeelden zullen er de komende tijd meer foto’s van voorbeelden op de site bij te komen staan, dus kom gerust nog eens terug op site waar ze staan. Ook kunnen ze naar eigen idee gebreid worden, je kunt denken aan kleur en model. Informeer gerust naar de mogelijkheden via mijn e-mailadres: nvotterloo@gmail.com.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

Vangtouw

Bij de Wilpermolen hadden we geen vangtouw maar een vangketting en vanaf het begin  hoopte ik dat deze vervangen werd door een vangtouw omdat een vangtouw veel prettiger vastpakt, ik ben van mening dat je ook meer grip hebt met een vangtouw. Zeker bij de Wilpermolen waar ook nog eens behoorlijk zware gewichten in de bak op de vangbalk liggen om het gevlucht beter te laten afremmen was het voor mij lastig de vang zo te bedienen. Ik haalde dan als ik draaide de gewichten altijd uit de bak en ben ook nog steeds van mening dat die onnodig zijn omdat de Wilpermolen op één van de roedes kleppen heeft die het gevlucht laten afremmen als deze te snel gaat draaien. Het is een niet perse noodzakelijk iets in mijn ogen maar wel een extra beveiliging. Persoonlijk heb ik nog nooit mee gemaakt dat ik de molen niet stil kreeg op de manier waarop dat hoort, maar van mijn collega ken ik die verhalen wel. Toch met ketting is het gevaar van niet kunnen vangen (remmen) doordat de ketting pijn doet aan mijn handen en te weinig grip geeft met gewichten in de bak van de vangbalk groter dan vangen zonder die gewichten en doordat de gewichten uit de bak zijn de bediening voor mij mogelijk is.

Toch hoopte ik al die tijd dat de ketting eens vervangen werd door een touw, de andere molenaar is toch blijkbaar een stuk sterker dan ik en zo gewend aan de ketting dat er eerder geen noodzaak was. Maar voor het bedieningsgemak en toch ook het aanzicht dat een touw mooier staat vond de molenaar het geen probleem de ketting te vervangen.

Toen ik afgelopen week bij de molenmaker op bezoek was en een vangtouw zag hangen in de werkplaats daar stelde de molenmaker voor het touw mee te nemen en te overleggen met het team van de Wilpermolen. Gisteren had ik dat touw dus meegenomen en met elkaar waren we het eens dat buiten dat het touw mooier staat het bedieningsgemak er ook op vooruit zou gaan en hebben we de ketting vervangen door het vangtouw.

Dat staat toch wel mooi dit touw maar het vangen van het gevlucht voelt heel anders en dat had ik toch eigenlijk niet verwacht, het enige dat ik verwacht had was meer grip en een prettigere grip, maar wat bleek, het rukje dat we geven om de vangbalk van de haak te krijgen is nu nog korter of voelt toch op z’n minst korter. Na wat uitproberen met het vangen van het gevlucht en het vastknopen aan de schoren bij de staart van de molen wat niet meer hetzelfde kan als met de ketting die we hadden, is het buiten een fraaier zicht toch prettiger werken met dit touw. Sterker nog, het gaat zoveel makkelijker dat ik in de kap toch de gewichten weer in de bak gelegd heb om te kijken of het vangen dan ook nog te doen was en dat was het.

Geen gezeul dus meer met de gewichten, die kunnen nu mooi in de bak op de vangbalk blijven als extra beveiliging bij het vangen. Een mooier aanzicht en meer bedieningsgemak heeft dit vangtouw opgeleverd. Nu dus aankomende week terug naar de molenmaker om te vertellen dat we het vangtouw houden. Een win, win, winsituatie dus heeft dit vangtouw opgeleverd.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Op bezoek bij de molenmaker

Afgelopen woensdag is het gevlucht van de torenmolen in Zeddam door de molenmaker eraf gehaald las ik op facebook en naar hun werkplaats gebracht en laat ik hemelsbreed nog geen kilometer bij de werkplaats van deze molenmaker vandaan wonen. Een goede reden dus voor mij om er eens een bezoekje te brengen, iets dat al een tijdje op de planning stond bij mij maar er nog steeds niet van gekomen was.

Ik weet niet precies wat ik verwacht had, in ieder geval verwachtte ik het gevlucht uit Zeddam er aan te treffen en wellicht ook hoe molenonderdelen gerepareerd en gemaakt worden en dat eerste was ook het geval, een stuk van een roede stak al bij aankomst gedeeltelijk uit de werkplaats, dat moest er wel een zijn van de torenmolen en inderdaad.

Het tweede was ook het geval maar toch eenmaal binnen zag ik zoveel dat ik eigenlijk niet meer wist waar ik kijken moest. Onderdelen die ik herkende als bovenwielen, assen, bonkelaars, mallen, enz…. Als ik zoveel tegelijk zie lijk ik geen keuze te kunnen maken wat goed te gaan bekijken dus ik liep door naar achter in de loods waar een molenmaker bezig was met wel iets heel aparts, een constructie van een molenkap maar dan compleet van staal! Dit is wel heel apart, zelfs de voeghouten en roosterhouten waren van staal, wellicht heten die nu ook geen voeghouten en roosterhouten meer maar voegstaal en roosterstaal. Ook al is elke molen uniek, ik betwijfel of er een tweede kap van staal is.

Ik denk dat het wel heel bijzonder moet zijn om molenmaker te wezen, er is geen standaard werk, alles is uniek, wordt voor desbetreffende molen op maat gemaakt en bedacht, buiten vakmensen zijn deze molenmakers dus ook erg creatief en beschikken over kennis als het gaat om zowel houten constructies als metalen onderdelen en constructies. De molenmaker bleek het helemaal niet vervelend te vinden dat ik stoorde bij de werkzaamheden, ze zijn wel gewend dat er vaker molenaars komen kijken naar hun werk.

Wellicht door mijn nieuwsgierigheid en vragen werd ik doorverwezen naar de bedrijfsleider die me vertelde over het bedrijf, het samengaan met een andere molenmaker, diverse molens waar ze onderdelen voor maken en waar ze reparaties voor doen. Ook liet hij me bouwtekeningen zien van molens. In een soort van magazijn waren kratten vol oude onderdelen voor hergebruik zoals smeedijzeren nagels, krammen, enz…, maar ook kratten vol alvast op voorraad gemaakte onderdelen. Bereninteressant allemaal, het is het molengebeuren vanuit een andere hoek bekeken dan als vrijwillig molenaar. Waarschijnlijk komt het doordat ik het draaien op een molen nu wel een heel eind doorheb dat ik steeds nieuwsgieriger wordt naar de technische kant en het weer. Dat technische gedeelte snap ik prima maar het ontbreekt mij aan praktijk ervaring en dat maakt voor mij het complete molengebeuren alleen maar nog leuker dan het al is. Vriendlief heeft me dan ook beloofd dat als er technische klussen hier in huis zijn aan hij me wel het één en ander in praktijk wil uitleggen en leren.

De insteek van een vrijwillig molenaar is al heel anders dan die van een beroeps molenaar die bijvoorbeeld echt niet zomaar zal draaien voor de prins (dat is draaien zonder dat de molen het werk doet waarvoor die bedoeld is zoals malen, zagen, olie slaan, enz…). Een molenmaker is vaak geen molenaar maar weet wel alles over de technische kant van een molen. Zo te horen over al die diverse invalshoeken geeft een completer beeld dan alleen vanuit een molenhobby en sterker nog het beïnvloed mijn kijk op het complete molen gebeuren.

Waar een hobbymatige molenaar vaak zal vinden dat een molen zo ouderwets en in oorsprong zo origineel mogelijk zou moeten zijn, zal een beroepsmolenaar wellicht de verbeteringen door de loop van jaren toejuichen. Een molenmaker zal vooral naar het onderhoud en de technische werking kijken.

Ik kreeg de indruk dat de molenmaker het minstens zo leuk vond te vertellen over zijn vak en omgedraaid ook vragen te stellen over het molenaarsgebeuren, met gevolg dat ik er veel langer gebleven ben dan gepland. Dit eerste bezoek was er echt teveel om te zien en te horen, maar ik heb geluk, ik mag langskomen wanneer ik wil en mochten we eens iets nodig hebben voor de molen mag ik kijken of ze het hebben, dat is wel heel handig en leuk. Ik ga zeker deze molenmaker blijven volgen en als ik op hun facebook lees over projecten waar ze mee bezig zijn is het nog geen vijf minuten en ik ben er om het live te zien en te horen hoe of wat de plannen zijn.

Dit bezoek was wel erg interessant, ik heb dus mooi geluk zo dichtbij een molenmaker te wonen, ik ga er zeker vaker op bezoek en ben onder de indruk van de vakmanschap die zo divers is bij een molenmaker.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Molen De Vink maar dan nu anders

Molen De Vink is een molen waar ik al een paar keer eerder geweest ben omdat de molenaar van deze molen me geholpen heeft het molen-examen te halen.

De vorige keren waren het al bijzondere dagen waar ik veel van geleerd heb en die ook superleuk waren, maar ook pittig door de examenmomenten die we daar oefenden en die toch de nodige druk en stress opleverde. Dit keer was het anders, dit keer hoefde er geen doel behaald te worden, dit keer was het gewoon als molenaars onder elkaar samen met je hobby bezig zijn en hoe relaxed is dat…

Net als elke molen zaterdag had ik er dan ook veel zin in om naar deze molen te gaan, dat buurten bij andere molens wat ik begonnen ben om meer kennis op te steken van diverse molens en molenaars omdat er een examen gehaald moest worden, bleek voor mij leuker dan verwacht en ga ik erin houden omdat ik ervan overtuigd ben dat het goed en leuk is om bij te blijven leren en ervaringen delen je een meer ervaren molenaar maken. Maar eerst dus nu terug naar de molenaars en molens die zo bijgedragen hebben dat examen te halen. Dit keer dus bij molen De Vink.

Onderweg naar molen De Vink bedacht ik me dat ik vorige keren helemaal geen foto’s gemaakt had van deze molen behalve dan van de buitenkant en dat terwijl ik meestal alles fotografeer dat me opvalt aan en in molens. Gek, dat is erg niet-Natasja-achtig. Dit keer nam ik me voor dat alsnog te doen, want er zijn toch wat dingen aan deze molen die ik erg bijzonder vind, zoals de hel, een soort kruipkelderachtige ruimte met een luikje in de vloer vanwaar je een erg belangrijk smeerpunt kan smeren met een mengsel van groene zeep en grafiet waar je een stok doorhaalt en daarmee dat punt waar de complete kast met al het gewicht erin draait. En ja hoor toen ik daarheen ging om foto’s te maken en de geur van groene zeep met grafiet rook wist ik opeens nog hoe bijzonder ik deze ruimte vond die ik totaal niet in een molen verwacht had de eerste keer dat ik bij molen De Vink was.

Of toen een vorige keer de molenaar vroeg tijdens zo’n examen-oefen moment naar mogelijkheden wat je kan doen als de vangblokken aanlopen en ik het standaard antwoord uit het boek gaf over een onderdeel waar je een dun latje in of uit kan halen en waarvan ik zeker dacht te weten dat het goed was omdat dit antwoord uit het lesmateriaal kwam en op dat moment niet op de hoogte was dat er blijkbaar uitzonderingen waren. Niet dus, de molenaar reageerde niet en keek alleen maar naar de richting waar dat onderdeel normaal gesproken zit maar dat bij deze molen dus gewoon ontbrak en vervangen was door een verstelbaar kettinkje, iets dat ik tot op de dag van vandaag nog nooit bij een molen gezien heb maar wel bij meerdere molens blijkt te bestaan. Die moest dus ook zeker op de foto.

Dit keer zag ik weer dingen bij deze molen die me de vorige keren ontgaan waren. Normaal gesproken ligt de hals van de as waar de wieken aanzitten in een soort van kom van steen, bij deze molen is dat van hout, ook dit heb ik nog niet eerder gezien. Zo blijf je dingen zien die je nog niet eerder opgevallen zijn, dat heb ik zelfs nog na een paar jaar bij ons op de Wilpermolen. Bij molen De Vink geldt dat ook voor de molenaar die nog niet de datum in de standerd gezien had die toch ouder is dan de datum die op de kast van de molen staat. De datum stond dan ook aan een kant gegraveerd die niet opvalt en je moet goed kijken om het te zien. Erg leuk is dat, zo gaan molens nooit vervelen.

We hadden het nog even over dat verschil gehad tussen leerling molenaar zijn en molenaar zijn en daar zit toch echt verschil in voor mij. Het is veel leuker wanneer je doel dat diploma halen bereikt is en je jezelf vooral kan richten op de molen en zonder druk je molenkennis kan aanvullen, dan ben je bezig met molens zonder druk daarachter van een examen, zonder die druk leert veel prettiger. Als molenaar voel je wel veel meer de verantwoording, was het eerst het pakkie aan van de molenaar nu is het ook mijn pakkie aan en ben ik net zo verantwoordelijk, niet erg, maar het maakt wel dat je veel kritischer bent als het gaat om bijvoorbeeld verantwoord draaien met een molen en veiligheid voor jezelf, bezoek, de molen en de omgeving van de molen. Toch ondanks die verantwoording is dat veel minder druk dan zo’n examen halen zoals ik het ervaar. En ook molens bezoeken zoals deze dag zijn dan ook veel leuker dan eerder.

Ik wist niet dat het nog leuker kon zijn dan de vorige keren bij molen De Vink, omdat ik er toen zoveel geleerd had en het daar erg bijzonder en leuk vond, maar gisteren was zelfs nog leuker zonder die examen oefenmomenten. Een prachtige molen en erg aardige molenaars, ik ga er gewoon zo af en toe eens buurten heb ik me voorgenomen.

Weer een geslaagde molendag erbij voor in mijn eigen molen geschiedenisboek en nu met foto’s om nog eens terug te kijken. Voor de liefhebber ze zijn op volgende link de zien.

https://myalbum.com/album/fgQoS0gGI45F

 

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Eerste hulp aan kinderen

Als gediplomeerd en geregistreerd gastouder moet je in bezit zijn van een geldig Eerste hulp aan kinderen certificaat. Deze heb ik uiteraard maar om een geldig te houden is er een jaarlijkse herhalingsavond.

Gisterenavond was het weer zo ver dat die gegeven werd en ondanks dat ik meestal niet zo’n zin heb in de avond de deur uit te gaan ben ik altijd erg blij als ik deze avond weer gehad heb. Het is nu eenmaal prettig de kennis van Eerste hulp aan kinderen weer even op te halen en het te oefenen in praktijk, zeker omdat bij Eerste hulp aan kinderen er toch het één en ander wat anders werkt dan bij eerste hulp aan volwassenen, iets dat te maken heeft met dat kinderen in diverse leeftijden ook een verschillende anatomie hebben. Bij de cursus waren dus poppen met de anatomie van baby’s en poppen als kleuters aanwezig om te oefenen.

Je hoopt het in praktijk nooit nodig te hebben, ik zou er niet aan moeten denken dat een kindje gereanimeerd moet worden, maar als het nodig is en ik zou niet weten wat ik doen moet is helemaal verschrikkelijk, het voelt dus prettig die jaarlijkse opfrissing en bespreking, dan kan je in ieder geval handelen en voorkomen dat iets misschien fataal afloopt.

De groep was kleiner dan ik gewend ben van eerdere herhalingscursussen en dat vond ik wel zo prettig en de dame die de herhalingscursus gaf was ook erg duidelijk. Het meeste was mij wel bekend, ik ben tenslotte al meer dan 17 jaar gastouder en had voor die tijd ook al een gewone EHBO cursus gevolgd en vanaf het moment dat ik gastouder ben die aangevuld met Eerste hulp aan kinderen. Toch zijn er jaarlijks veranderingen of toevoegingen door nieuwe of vernieuwde inzichten.

Wat ik voor het eerst meemaakte is dat er ook een jonge ouder in de groep zat, iets dat ik heel verstandig vind, het zal je maar gebeuren dat er iets met je kindje is en je weet niet wat je moet doen. Zelf had ik dus het geluk door mijn beroep dat ik die Eerste hulp aan kinderen al gedaan had en ik heb het met één van mijn kinderen  toen hij peuter was nadat hij een gevonden 50 cent muntstukje in zijn mond gestopt had ook al een keer toe moeten passen. Wat was ik blij dat ik wist wat ik moest doen op dat moment, door de herhalingslessen ging het handelen toen als in een reflex en was het goed afgelopen. Deze cursus kan ik dan ook elke ouder aanraden, niks is erger als er iets gebeurd en je weet niet wat je doen moet en wat is nu één avond per jaar als je er levens misschien mee kan redden.

Het Oranje Kruis is in december 2016 ook met een nieuwe handleiding gekomen voor Eerste hulp aan kinderen volgens de laatste inzichten en omdat de handleidingen die ik had nogal verouderd waren heb ik deze dus maar gelijk aangeschaft voor in de kinderopvang hier, zo kan ik ook zo af en toe tussendoor even mijn kennis up to date houden.

Eigenlijk best gek dat je op school van alles leert, zelfs theorieën waarvan verondersteld wordt dat ze zo zijn maar die bij nieuwe inzichten zomaar anders blijken te zijn of zaken die misschien interessant zijn maar niet van levensbelang, zoals ik het zie zou Eerste hulp een nuttig vak zijn voor iedereen en wellicht zelfs op scholen al.

Een nuttige avond was het dus en mijn certificaat is weer voor twee jaar geldig, volgend jaar ben ik weer van de partij bij de herhalingsavond. Blij als gastouder en ouder met deze mogelijkheid.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

De handel voor de bediening van de Ten Have kleppen

Deze molenzaterdag stond het vervangen van de handel van de Ten Have kleppen op het programma, een klusje waar ik veel zin in had omdat ik ook meer praktische technische ervaring wil opdoen. Deze handel is de bediening om de kleppen van de wieken te openen en moet goed werken omdat je door als het gevlucht te hard gaat draaien en je aan deze handel trekt de kleppen van de wieken open gaan en deze de wind doorlaten in plaats van te vangen. Bovendien treed er een remmende werking op door de open stand van de kleppen. Dat de bediening van deze kleppen goed in orde is, is dus belangrijk mocht de molen door de wind op hol slaan, maar ook om te voorkomen dat het gevlucht wind vangt wanneer we er niet zijn en het bijvoorbeeld zou gaan stormen. Een molen die kleppen heeft zoals de Wilpermolen zal je altijd zien met de kleppen open als de molenaar er niet is en met opgerolde zeilen zodat de wind door het gevlucht heen kan waaien in plaats van de wind te vangen.

Ondanks dat ik vaak best ideeën heb hoe je een technische klus zou moeten aanpakken en denk over technisch inzicht te beschikken ben ik altijd geneigd de uitvoering aan collega’s met meer praktische ervaring dan ik over te laten, maar zo zal ik ook nooit de praktijk ervaring van het sleutelen aan de molen opdoen. Ik had dus besloten zelf actief mee te gaan sleutelen aan het vervangen van deze handel. En wat bleek, ook hier was de praktijk weer een eitje en zelf mee sleutelen geeft een veel grotere kick dan toekijken hoe anderen het doen. Het deed me een beetje aan vroeger denken toen ik er totaal niet bij stil stond dat een ander iets beter zou kunnen en gewoon mijn fiets als achtjarige tot en met de kogeltjes uit de kogellagers uit elkaar haalde, schoonmaakte, opnieuw invette en de fiets weer in elkaar sleutelde, de ketting afstelde en dan vreselijk veel schik had als die daarna beter fietste dan daarvoor. Het is een kwestie van gewoon doen.

Na gisteren is dat gevoel denk ik weer een heel eind terug, het begon al met het versteken van de vang nu een jaar geleden op de Buitenmolen in Zevenaar, een klus die ik niet dacht te durven en onder aanmoediging van de molenaar daar toch gewoon gedaan heb en een tijd later met zeilen ophangen op diezelfde molen. Gisteren dus met die handel die de kleppen bedient is dat gevoel gewoon merendeel terug, ik kan best sleutelen en ga dat ook gewoon doen als het nodig is. Sterker nog, dat sleutelen is erg leuk en belangrijk, alles moet gewoon goed werken op zo’n molen, het blijft een machine die in orde moet zijn, voor je eigen veiligheid, de veiligheid van bezoekers en omwonenden en tot behoud van de molen zelf.

De nieuwe handel zit er dus op maar er was een probleem, te weinig wind om te testen of die nu ook goed werkt. Het gevlucht heeft toch een redelijke vaart nodig om de kleppen te kunnen bedienen, het grootste nadeel van dit Ten Have systeem met een zwichtring en die wind was er gisteren niet voldoende. Toch twijfel ik niet eraan dat de handel zijn werk weer goed kan doen. Misschien dat de afstelling van de staalkabel die aan de handel verbonden is even opnieuw ingesteld moet worden, maar dat stelt niet veel voor. Deze staalkabel gaat via de staart van de molen boven de kap in om vervolgens door de kap weer aan de voorkant van de molen te verlaten om daar de zwichtring te laten werken die de kleppen open zet. Dat zal dus aankomende zaterdag blijken mocht er dan wel voldoende wind zijn, ik ben benieuwd. Zelf zal ik daar zoals het eruit ziet niet bij zijn omdat ik plannen heb volgende week weer naar molen De Vink in Herveld te gaan. Afgelopen jaar is gebleken dat het goed is ook naar andere molens te gaan, je leert er veel van en zo af en toe ben ik van plan dat te blijven doen dat buurten bij andere molens.

Gisteren waren we al vlot klaar met het vervangen van de handel en nu er te weinig wind was om deze te testen kwam de andere molenaar op het idee met z’n drieën naar De Bronkhorster Molen te gaan, een ronde stenen korenmolen uit 1844 die op een belt gebouwd is. Een mooie molen waar ze malen voor de verkoop en een mooi ingerichte zolder hebben voor de verkoop en waar voor bezoekers ook het nodige te zien valt over deze molen maar ook over andere molentypes. Hier hebben ze een groot team molenaars, een leuke club en we zijn er dan ook gebleven totdat het weer tijd was om te gaan. Overigens een molen die het bezoeken waard is al is het naast de molen om de omgeving, leuk ook om te combineren met het bezoeken van het stadje Bronkhorst dat ooit ontstaan is als een boerennederzetting en waar het net is alsof je terecht gekomen bent in een schilderij van vroegere schilders. Een stadje waarvan je denkt in eerste instantie dat het een oud klein dorpje is met vele monumentale boerderijen maar die toch echt stadsrechten heeft en waarvan de discussie ontstaan is of dit de kleinste stad van Nederland is.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Een nieuw molenjaar

Gisteren was de eerste dag van het nieuwe jaar op de Wilpermolen. De kerstster moest er ook hoognodig uit want vorige week zijn we niet geweest met de gladheid die er toen was.

Met de ster uit de wiek verwijderen zijn we dus maar gelijk begonnen want dan kon de molen ook gelijk aan het draaien gezet worden,  draaiend zijn ze toch het mooist en de Wilpermolen had al lang genoeg stil gestaan doordat het wat lastig draaien was met hoe we de ster erin hadden bevestigd.

Ondanks dat het nog bijna een jaar duurt hebben we wel alvast besproken dat we volgende kerst gaan kijken hoe dat anders kan en we hebben daar al goede voorbeelden van gezien bij andere molens die we in tussentijd bezocht hebben, dat gaat dus vast goed komen en bovendien we hebben tijd zat eer we de ster er weer inhangen.

Persoonlijk laat ik het liefst de molen eerst draaien voordat we aan de koffie gaan en we besloten ondanks de toch wel goed aanwezige wind toch te draaien met volle zeilen, dit zou ik niet durven doen als we geen kleppen hadden op twee van de vier wieken die vanzelf opengaan als het te hard waait waardoor het gevlucht weer wat afremt, maar de molen heeft een tijd stil gestaan, de as was nog koud en het vet in de lagers nog stug. Het was dus een kwestie van even goed in de gaten houden. Af en toe gingen de kleppen een beetje open maar niet de hele tijd dus het kon.

Als ik naar de molen ga rijd ik in de auto over de A1 richting het westen waar tijdens deze molendag ook de wind vandaan kwam, het is zeker met westerwind een ideale voorbereiding op een molendag omdat je het weer te gemoed rijd en ik genoot al van de diverse wolkensoorten die ik zag en waarvan ik steeds meer de eigenschappen door begin te krijgen. Voor een weerliefhebber was deze dag ideaal want er gebeurde zoveel in de lucht dat deze er nog geen half uurtje hetzelfde uitzag en dat ook te merken was van even mooi weer, tot sneeuwbuien, tot flinke windstoten en korte periodes iets stabieler weer. Ik doe echt mijn best mijn enthousiasme een beetje voor me te houden, want de belangen van de meeste mensen liggen toch bij mooi en droog weer, wat ik ook wel leuk vind maar tegenwoordig toch ook oersaai. Onstabiel weer leer je het meest van en dat is wat ik leuk vind, steeds beter het weer begrijpen en dan als molenaar de juiste beslissingen weten te nemen.

Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik het maar niet kan afleren stiekem te spieken als ik over de A1 richting de molen rijd, want als ik bij Deventer kom staan er moderne windmolens en werkelijk, ik heb die moderne gevaartes nog niet kunnen betrappen op een vreemde stand ten opzichte van de verwachtte windrichting. Elke keer neem ik voor er niet naar te kijken maar via de weerkaarten, de lucht en de wind te voelen te bepalen waar de wind vandaan komt. En dan toch als ik langs die moderne windmolens rijd en ik ze vanuit mijn rechter ooghoeken zie betrap ik mezelf erop dat ik mezelf controleer en wordt hierdoor al een heel eind verraden hoe Wilpermolen die iets verder aan de andere kant van de A1 staat ongeveer zou moeten staan met het gevlucht. Eenmaal op de molen probeer ik het te vergeten, maar hoeveel ik soms wel vergeet de stand van de moderne windmolens die ik passeerde lijkt dan toch in mijn geheugen gegrift.

Toch trek ik mijn eigen plan met mijn collega’s op de molen, want de moderne windmolens verraden dan misschien de windrichting van dat moment, maar als molenaar is dat niet het enige waar je rekening mee houd, de fronten, buien, hoge- en lagedrukgebieden bepalen mee waar het gevlucht heen gedraaid wordt, hoe die opgezeild wordt en hoe de staart vastgezet wordt met de kettingen.

Genoeg wind dus deze dag, maar toch stopte we eerder met draaien dan gepland, de andere molenaar met meer ervaring dan ik ging eerder weg, dit is normaal voor mij geen reden meer om te stoppen, maar tijdens deze dag bleek de handel om de kleppen van de wieken te bedienen zo goed als overleden, deze zag eruit als dat je deze naar beneden trok je het handvat los in je handen zou houden en de kleppen gewoon dicht zouden blijven. In geval van nood zou ik wel een oplossing kunnen bedenken vermoed ik om de kleppen alsnog open te krijgen, maar als ik dit risico van te voren weet voel ik er weinig voor dat risico te lopen, misschien dat ik daar makkelijker over denk als ik wat vaker zonder de andere molenaar gedraaid heb en af en toe tegen dit soort situaties aangelopen ben. Ik draai nu eenmaal het liefst als ik weet dat de molen in orde is en mocht het eens onverwachts niet zo zijn denk ik me best te redden, maar bewust dat risico nemen is niet zo mijn ding.

Dit probleem zat er al aan te komen en er is ook al een nieuwe handel gemaakt, die we dus gelijk maar even opgehaald hebben. Een ander teamlid zal de handel als hij tijd heeft deze week schilderen en dan kunnen we de handel volgende week monteren zodat die weer goed werkt. Dat staat toch ook nog wel op mijn wensenlijstje, want handiger worden met timmeren en repareren, het inzicht heb ik denk ik wel redelijk, maar het uitvoeren moet ik nog wat meer ervaring mee opdoen, maar lijkt me superleuk om te leren, toch maar eens vaker ook aan vriendlief vragen die timmerman is of ik mee mag helpen als hij thuis aan timmerprojecten bezig is.

Geplaatst in Molens | Een reactie plaatsen

Een volière

Nu Erve pluis af is en er ruimte daardoor ontstaan is onder de veranda waar de kip en konijnen eerder woonde is vriendlief begonnen aan de volière, het laatste deel van de minikinderboerderij.

Naast dat daar een volière komt is daar nu ook ruimte voor een overdekte buitenspeelplaats voor de kinderen van Trammetje 26 en eventueel kunnen de iets oudere peuters daar ook hun middagdutje uit de zon en regen doen bij warm genoeg weer. Afgelopen zomer was al gebleken dat de kinderen die toen al zo nu en dan kwamen buiten in hun peutertentjes nog beter slapen dan binnen, het zal de gezonde buitenlucht zijn die dat voor elkaar kreeg. Ze vonden het bovendien al een feest hun goedgekeurde peutertentjes in de lucht te gooien en te zien landen als een tentje, er is toch al heel wat keertjes een mini-camping gebouwd zo, maar nu kan dat ook onder de overdekte veranda.

Onder de volière kan mooi het speelgoed van de kinderen opgeruimd worden zodat na werktijd er ook een heerlijk opgeruimd plekje is voor ons. Ik zie ons nu al op mooie lente- en zomeravonden zitten in de loungehoek van de veranda met een goed boek en een fluitconcert van kanaries en zebravinkjes die samen met dwergkwartels in het voorjaar de volière zullen gaan bewonen en met een beetje geluk dat begeleid door de piano van de buurman die pianist is en prachtig kan spelen.

Nu was ik al erg gelukkig met de kinderopvang die ik elders in het land had twaalf jaar lang voordat ik hierheen verhuisde, maar hoe Trammetje 26 geworden is overtreft dat zeker en dan is het nog niet eens helemaal af. Ik voel me oprecht een geluksvogel door de ruimte die hier is en met mijn vriend die timmerman is en meehelpt er een prachtige opvang van te maken met zijn vakmanschap.

Wat nu nog moet gebeuren aan de volière is een muurschildering of iets dergelijks, vriendlief doet het timmerwerk maar vind dat er van mij ook een persoonlijke handtekening in de vorm van een creatief stukje bij moet. Ik ben dus volop aan het brainstormen wat te doen met dat stukje overgebleven muur in de volière en er beginnen al wat ideetjes te borrelen.

Ik heb zin in het voorjaar, dan kan ik met de kinderen de cavia’s en nog een kip erbij uitzoeken. De vogeltjes heeft vriendlief meer verstand van, hij heeft al eerder een volière gehad en ik niet, ik ben dus benieuwd naar die ervaring en vooral ook hoe de kinderen het gaan vinden.

Zo dagdromend over de aankomende plannen moet ik toch zeggen dat ik me niks leukers voor kan stellen dan gastouder zijn voor je beroep, had ik op kantoor gezeten had ik niet met mooi weer lekker buiten bezig kunnen zijn en genieten van vrolijk spelende kinderen die met nog zo’n open houding en verwondering de wereld aan het ontdekken zijn, met slecht weer kan ik datzelfde ook in de binnenruimtes doen. Als het gaat om nuttig zijn, hoe nuttig is het om kinderen te begeleiden zodat ze alle kansen krijgen zich te ontwikkelen met een op maat gemaakte begeleiding. Als het om dankbaar gaat, ik mag zorgen voor kinderen, het dierbaarste wat ouders in hun leven hebben.

De deuren van Trammetje 26 zijn nu al een paar maanden officieel open, dat was vorig jaar het doel, nu hoop ik dat voor dit jaar de paar plekken die er nog zijn gevuld gaan worden, ik heb er zin in.

Geplaatst in Kinderopvang "Trammetje 26" | Een reactie plaatsen

Een nieuwe start

In het najaar van 2015 had ik een start gemaakt met hardlopen en dat bleek voor mij een geweldig leuke manier van sporten te zijn, ik ben liever buiten dan in een sportschool en je kan gaan wanneer het uitkomt. Wat ik niet verwacht had na die start is dat het me nog lukte ook omdat ik vroeger op school altijd ver achter bleef met hardlopen. Maar toen ik toch besloot het een kans te geven bleek dat ik binnen een paar maanden al zonder problemen 5 km achter elkaar kon hardlopen en dat zelfs aan het eind van die periode binnen 35 minuten.

Na die start en het resultaat dat ik tot mijn eigen verbazing haalde maakte ik een grote blunder, ik had bedacht dat ik wellicht het dubbele zonder problemen kon halen en heb de 5 km zonder verdere uitbreiding verhoogd naar 10 km van het ene op het andere moment. Dom dom dom, dat kon niet goed gaan en dat ging het ook niet, tijdens de derde keer voor 10 km te gaan eindigde het met een flinke blessure. Wat als een leuke start met hardlopen was begonnen eindigde door deze actie.

Nadat de blessure over was, wat zeker een paar maanden geduurd had was ik ontmoedigd, ik moest weer helemaal opnieuw beginnen wat zo demotiverend was, dat ik zo af en toe het wel weer eens probeerde maar elke keer teleurgesteld over tempo en afstand afhaakte. Zo ook de laatste keer 4 november 2016, ik wilde nu eenmaal 5 km achter elkaar en dat binnen 35 minuten en dat lukte telkens niet omdat ik niet het geduld had het weer op te bouwen.

Nadat ik zo na deze feestdagen merkte dat ik sporten mis en bovendien ik aan mijn kleren merkte dat alles wat strakker ging zitten had ik er opeens zin “het lukt toch niet zoals ik wil” links te laten liggen en voelde ik het geduld het net als bij de start van het hardlopen in 2015 het weer te willen opbouwen. De keus mijn volgende kleding een maatje groter aan te schaffen of met geduld weer te gaan hardlopen hielp daarbij wel.

Wat ook hielp is dat vriendlief weer met de feestdagen serieuze plannen heeft gemaakt dit jaar mee te doen aan een achtste triatlon en wij het eerder telkens erg leuk vonden naast alleen ook samen te trainen. Beide deze ochtend dus onze hardloopkleding tevoorschijn gehaald en de hardloopschoenen aangetrokken voor een rondje hardlopen, een klein rondje van ongeveer twee kilometer hadden we bedacht als start want ook vriendlief had door gebrek aan een doel het trainen wat meer links laten liggen.

Na een rustige start ging het beter dan verwacht en na een kilometer wist ik opeens waarom ik hardlopen ook al weer zo leuk vond, heerlijk was het even uit te waaien en sportief bezig te zijn. Op 10 meter na hield ik het 2 kilometer vol op een leuke manier, met een snelheid die ik beter vond dan verwacht. Samen hebben we afgesproken zeker 2 á 3 keer per week het hardlopen weer op te pakken, vriendlief met als doel de achtste triatlon, dat is toch een stok achter de deur.

Een triatlon is niets voor mij is, vooral vanwege het zwemgedeelte, als het de bedoeling geweest zou zijn dat ik zou zwemmen was ik wel met kieuwen geboren en je zult me ook niet vrijwillig in dieper water zien dan waar ik kan staan of de kant kan raken. Voor vriendlief is dat anders, die kan goed zwemmen en vind het nog leuk ook, wellicht is dat zijn favoriete onderdeel straks. Toch wil ik net als vriendlief een stok achter de deur, ik heb besloten me daarom in te schrijven voor de 5 km van de IJsselloop te Deventer in april om te beginnen, dat lijkt me als start een leuk eerste doel. Dat voelt goed, ik heb er zin in al is het omdat ik weiger een grotere maat kleding aan te schaffen en hardlopen ideaal is voor iemand die zelf wil bepalen wanneer te willen sporten en dat het liefst buiten in de open lucht wil doen.

Nu met een doel en mezelf zodat ik me niet bedenk ook gelijk ingeschreven te hebben ga ik ervan uit dat ik het nu weer gewoon volhou al is het tot de IJsselloop en daarna zie ik wel weer verder of dat ik mezelf daarna weer inschrijf voor een andere 5 km wedstrijd of misschien zelfs ervoor kies het dit keer langzaam te opbouwen tot eerst 7,5 km. Deze start voelt goed net als mijn motivatie er nu voor te gaan in ieder geval, ik moet nu wel, ik sta al ingeschreven en vind dat nog leuk ook. Zo’n nieuw jaar is toch echt wel een aanmoediging.

Geplaatst in Hardlopen | Een reactie plaatsen

Een heel gelukkig en mooi 2017

En toen was het oude jaar voorbij en is 2017 gekomen en om te beginnen wens ik voor alle lezers van mijn blogs dat 2017 een mooi en gelukkig jaar gaat worden.

Zelf heb ik veel zin in 2017, afgelopen jaar zijn wensen uitgekomen zoals molenaar worden, mijn kinderopvang “Trammetje 26” officieel kunnen starten en heb ik kennis gemaakt met een ontwikkelingsmethode voor in de kinderopvang dat ZaaiGoed heet en de rol als opvoeder laat zijn als die van een tuinman die zaait, goed kijkt naar het gewas en doet wat nodig is om elk gewas op de manier die het nodig heeft tot bloei te laten komen. Een methode gebaseerd op het Essisme dat gaat over “Zijn wie je bent” wat buiten voor de kinderopvang geschikt is voor ieders ontwikkeling. Door zo intensief bezig te zijn met dit soort thema’s en de doelen die ik had voor 2016 was het een zeer geslaagd en mooi jaar geweest maar ook behoorlijk intensief.

Het roer is al een tijdje om en het invullen van de nieuwe koers daar ging 2016 vooral over. Nu in 2017 hoop ik dat de kinderopvang goed gaat lopen, ik heb er heel veel zin in. Eigenlijk is het een stukje van de nieuwe koers die niet nieuw is, ik heb eerder twaalf jaar lang met heel veel plezier een goed lopende kinderopvang gehad, ik moest er alleen door na mijn verhuizing iets anders uit te proberen als werk van bewust worden dat mijn passie echt zit in het werken met kinderen. Wat nieuw is aan deze kinderopvang is dat het vroeger niet gebruikelijk was buiten een pedagogisch plan ook bewust te werken met een ontwikkelingsmethode. Nu dit steeds meer voorkomt en ik me verdiept heb in diverse methodes en er één gevonden heb tijdens een bezoek aan de vakbeurs KindVak 2016 die prima aansluit “Trammetje 26” is dit dus een nieuwe toevoeging en één waar ik nu al super enthousiast over ben.

Als je je rijbewijs gehaald heb, begint daarna pas het echte autorijden en de ervaring opdoen, nu ik molenaar ben zie ik dat hetzelfde, dit jaar kan ik echt als molenaar aan de slag en ook  als molenaar heb ik daar afgelopen jaar al een mooi begin mee gemaakt met een leuk team op de Wilpermolen en met een actieve en prettige stichting tot behoud van de Wilpermolen. Voor de molens en molenaars is het te hopen dat het in 2017 voor de wind gaat. Nu zijn de bezoeken aan andere molens niet een manier om een doel te bereiken, maar gewoon omdat het leuk is en mijn ervaring uit te breiden, hoe relaxed is dat? Dit jaar gaat vast een leuk molenjaar worden.

Waar wel een uitdaging ligt komend jaar is waar onder meer mijn vorige blog over ging, hoe om te gaan met media en social media en net zoals Lange Frans in mijn vorige blog met zijn raps me daar goed over na liet denken was het vandaag een ander lied en weer uit een totaal andere hoek van muziek dan ik normaal graag luister of zelf speel op mijn gitaar José Rodriquez of op de piano. Apart dat muziek zelfs uit totaal andere hoeken dan ik gewend ben zo’n invloed kan hebben.

Was het in mijn vorige blog waar Lange Frans me liet nadenken over nieuwsitems en berichtgeving was het vandaag André Hazes jr. waar het ging over de sociale kant en de vrijheid dat in te richten zoals je zelf graag wilt. Eén ding is me duidelijk, het roer omgooien is soms best lastig zeker als het gaat om dat laatste waar André Hazes jr. me vandaag over na liet denken wat je op sociaal gebied of via social media wel of niet in je leven wilt. Gisteren de eerste dag van 2017 kreeg ik dat gelijk als uitdaging aangeboden, het is net of ik al gelijk de eerste dag van het jaar al mocht laten zien of ik ook echt het roer durfde om te gooien en of ik in praktijk kon laten zien wat ik in 2016 geleerd had. Dit lied van André Hazes jr.  kwam voor mij als antwoord. Wellicht zal ik deze dit jaar even wat vaker moeten gaan luisteren om ook deze uitdaging van het roer om gooien vol te houden.

2017 gaat denk ik voor mij een jaar van uitvoering worden en daar heb ik vreselijk veel zin in, ik ben er klaar voor, kom maar op 2017. Ik wens voor iedereen dat dit lied van André Hazes jr. “Ik leef mijn eigen leven” ook helpt gewoon te zijn wie je bent al is het omdat er al genoeg anderen zijn. Wat is muziek toch een mooi hulpmiddel als aanmoediging. Een mooi lied als start van 2017.

Voor de liefhebber die in 2017 ook zijn of haar eigen leven wilt leiden de link naar het lied: https://www.youtube.com/watch?v=rRG_oU5GRB4

Geplaatst in Het roer om | Een reactie plaatsen